فیلم Dual 2022

«دوئل» ایده‌ای جذاب و پرکانسپت دارد که کاملاً به طنز خشک و بی‌پرواِ رایلی استیرنز متعهد است. اما با وجود هدفمندی و نیت پشت آن، این رویکرد به چنان افراطی‌ای می‌رسد که بر همه چیز اطرافش تأثیر منفی می‌گذارد. هر عنصرِ فیلم‌سازی و روایت، بسیار کم‌رمق و در نهایت توخالی به نظر می‌رسد. تماشاگران در دنیایی پر از ایده‌های جالب اما اجراهای اختلاف‌برانگیز، دشوار بتوانند لذتی...

«دوئل» ایده‌ای جذاب و پرکانسپت دارد که کاملاً به طنز خشک و بی‌پرواِ رایلی استیرنز متعهد است. اما با وجود هدفمندی و نیت پشت آن، این رویکرد به چنان افراطی‌ای می‌رسد که بر همه چیز اطرافش تأثیر منفی می‌گذارد. هر عنصرِ فیلم‌سازی و روایت، بسیار کم‌رمق و در نهایت توخالی به نظر می‌رسد. تماشاگران در دنیایی پر از ایده‌های جالب اما اجراهای اختلاف‌برانگیز، دشوار بتوانند لذتی بیابند. امتیاز: C- در «دوئل» ضرب‌آهنگ روایت تا حدی قابل پیش‌بینی است، اما بازی عمدتاً کم‌حرارت اما جذب‌کنندهٔ کارن گیلان و خودِ ایدهٔ روبه‌رو شدن با نسخهٔ خود در یک دوئل مرگبار در حالی که یک کلون جای زندگی‌تان را می‌گیرد، فیلم را قابل توجه می‌کند. این اثر قطعاً از جریان اصلی فاصله دارد، اما کمی کمتر از انتظار عمل می‌کند. رایلی استیرنز توانایی خلق موقعیت‌های خنده‌دار را دارد و پیش‌تر هم این را نشان داده، اما «دوئل» نتوانسته به‌خوبی از ظرفیت‌های خنده‌آورِ آشکار بهره ببرد. این فیلم چرخشی نامتعارف بر یک پرسوناژ آشناست که تلاش می‌کند به قلمرویی تازه قدم بگذارد؛ با این حال «دوئل» قادر نیست خود را کامل در آن‌چه اغلب فیلم‌های استیرنز را لذت‌بخش می‌کند — یعنی بی‌نظمی‌ها و اغراق‌های عجیب — غرق کند. دیشب/امروز صبح «دوئل» را دیدم. فیلمی واقعاً فوق‌العاده است. فکر می‌کردم قرار است صرفاً یک اثر سطحی پر از جلوه‌های ویژه و صحنه‌های اکشن باشد که به ذائقه‌ام نمی‌خورد، اما چون کارن گیلان در آن بود، تصمیم گرفتم یک‌بار امتحانش کنم. اصلاً آن چیزی نبود که انتظار داشتم. درواقع کمدی سیاه و دیستوپیایی هوشمندانه است با بازی‌های درخشان از همهٔ عوامل. به نظر می‌رسد بسیاری از نقدها به‌خاطر این است که بعضی‌ها همان فیلم پیش‌فرضِ سطحی را انتظار داشتند و وقتی این‌گونه نبود ناامید شدند. نکتهٔ جالب این است که فیلم طوری طراحی شده که دو پایان ظاهراً باز دارد؛ بسته به اینکه مخاطب کدام را بپذیرد، می‌توان دید چقدر دقیق و عمیق به فیلم توجه کرده (یا نکرده) است. اگر دنبال فیلم اکشن هستید، از دیدنش صرف‌نظر کنید؛ اما اگر کمدی‌های سیاه و فکری را می‌پسندید، هر چه زودتر ببینید. خب، این فیلم ناامیدکننده بود. بازی‌ها قابل قبول بودند، به‌ویژه بازیگر اصلی (کارن گیلان)، حتی داستان هم جالب بود؛ اما کارگردانی و فیلمنامه فیلمی که می‌توانست امیدوارکننده باشد را به اثری بسیار تیره و کسل‌کننده تبدیل کردند. دوباره آن را تماشا نمی‌کنم؛ زمانم را حاضر نیستم برای چنین فیلمی هدر دهم. با این حال مطمئنم مخاطبی هست که به دنبال آثار تاریک و کند است و این فیلم برای آن‌ها جذاب خواهد بود. امتیاز: ۳ ستاره