فیلم The Mercy 2018

من نسبت به فیلم‌های کولین فیرث گاهی مدارا می‌کنم و این یکی از همان موارد است. در کل فیلم را سرگرم‌کننده و بازی‌ها را قابل قبول یافتم، اما چند ایراد هم داشتم. یکی از آنها فلش‌بک‌های خانوادگی هنگام حضور او در دریا بود که حواس‌پرت‌کن بودند؛ موضوع مهمی نبود، اما به نظر نمی‌رسید برای پیشبرد داستان یا توسعه شخصیت او معنا یا مکان مناسبی داشته...

من نسبت به فیلم‌های کولین فیرث گاهی مدارا می‌کنم و این یکی از همان موارد است. در کل فیلم را سرگرم‌کننده و بازی‌ها را قابل قبول یافتم، اما چند ایراد هم داشتم. یکی از آنها فلش‌بک‌های خانوادگی هنگام حضور او در دریا بود که حواس‌پرت‌کن بودند؛ موضوع مهمی نبود، اما به نظر نمی‌رسید برای پیشبرد داستان یا توسعه شخصیت او معنا یا مکان مناسبی داشته باشند. ایراد دیگر ممکن است به‌خاطر عدم توجه کامل من باشد؛ در طول سفر چند نکته مبهم برایم پیش آمد و نمی‌دانستم دقیقاً او در سفر چه می‌کرد. وقتی کمی دربارهٔ داستانش تحقیق کردم، قضیه برایم روشن شد، اما تا آن زمان برایم گیج‌کننده بود. با این حال به‌خاطر این مسائل کسی را از دیدن فیلم منصرف نمی‌کنم. این درام نسبتاً کند و تا حدی ناامیدکننده که بر اساس داستان واقعی دونالد کروهرست (کولین فیرث) ساخته شده، تلاش می‌کند ما را با اشتیاق تمام‌عمر این مرد آشنا کند؛ اشتیاقی که کسب‌وکارش را به خطر می‌اندازد، او را به بدهی می‌کشاند و همسر و دو فرزند خردسالش را به حاشیه می‌برد چون فکر می‌کند با کاتامارانش می‌تواند دور جهان را بگردد. این داستان برایم آشنا نبود، اما واقعیت‌ها انکارناپذیرند و همه چیز به نحوه روایت جیمز مارش بستگی دارد؛ در این زمینه فیلم چندان موفق نیست. فیرث حس خطر ناشی از ریسک‌ها را منتقل نمی‌کند؛ انگار از آن آدم‌هایی است که در ژانویه با کتانی و تی‌شرت می‌روند کوه‌نوردی. فیلم بیش از حد روی جنبه‌های مالی و سودجویانه تأمین هزینه‌های او تأکید دارد و جنبه‌های رقابتی یا شخصیتی را نشان نمی‌دهد؛ بخش‌های دریایی — تا حدی که وجود دارند — شبیه آبگیری کم‌عمق‌اند و تصویر درستی از خطرناک بودن اقیانوس به دست نمی‌دهند. هرچند پایان‌بندی تا حدودی از مطبوعات دمدمی انتقاد می‌کند، کل فیلم هیچ‌گاه جانی نمی‌گیرد و در نزدیک به دو ساعت، کش‌دار و کند به‌نظر می‌رسد. تماشایی است ولی ماندگار نیست.