فیلم The Feast 2021

از همان صحنه افتتاحیه که به‌طور مبهمی حالتی هم‌جنس‌گرایانه دارد، می‌فهمیم با خانواده‌ای نسبتاً از هم‌گسیخته روبه‌رو هستیم که در خانه‌ای نوساز به سبک اکولوژیک در مناطق روستایی ولز زندگی می‌کنند. یکی از برادران، گوِیرید (Sion Alun Davies)، در لباس لی‌کرا مخصوص سه‌گانه پوشیده و در حال ارضای خود است، در حالی که برادر دیگر، گوتو (Steffan Cennydd)، از پشت پنجره او را تماشا می‌کند....

از همان صحنه افتتاحیه که به‌طور مبهمی حالتی هم‌جنس‌گرایانه دارد، می‌فهمیم با خانواده‌ای نسبتاً از هم‌گسیخته روبه‌رو هستیم که در خانه‌ای نوساز به سبک اکولوژیک در مناطق روستایی ولز زندگی می‌کنند. یکی از برادران، گوِیرید (Sion Alun Davies)، در لباس لی‌کرا مخصوص سه‌گانه پوشیده و در حال ارضای خود است، در حالی که برادر دیگر، گوتو (Steffan Cennydd)، از پشت پنجره او را تماشا می‌کند. سپس گوتو می‌رود پای در و با کَدی (Annes Elwy)، دختر محلی که مادرش او را برای کمک در یک مهمانی شام فرستاده، ملاقات می‌کند. ظاهراً این خانواده با فروش امتیازهای معادن به شرکتی که توسط یوروس (Rhodri Meilir) اداره می‌شود پول خوبی به دست آورده‌اند و هدف از این مهمانی پرزرق‌وبرق قانع‌کردن همسایه‌شان مِر (Lisa Palfrey) برای اجازه دادن به استخراج در ملک اوست. تیغه تبر گوتو از جا درمی‌آید و پایش زخمی می‌شود و این تنها آغاز مجموعه‌ای فزاینده از اتفاقات عجیب و ناخوشایند است که برای گروه رخ می‌دهد، و خیلی زود درمی‌یابیم کَدی — که عملاً دیالوگ کمی دارد — آن‌چه به نظر می‌رسد نیست. آنچه بعد رخ می‌دهد، ضیافتی است که ممکن است هر اشتیاقی نسبت به غذا را برای همیشه از بین ببرد: خونین و ناخوشایند، و افکت‌های بصری برای اثری با بودجه نسبتاً محدود، واقعاً خوب کار شده‌اند. مشکل این است که بازی‌ها چندان درخشان نیست و وقتی ماجرا روشن می‌شود، داستان حالت نمادین و دست‌وپا شکسته‌ای به خود می‌گیرد. فیلم اساطیر را با غارت سیاره و عناصری از هفت گناه کبیره درمی‌آمیزد تا به پایانی برسد که از هر نظر آشفته و نامرتب است. این فیلم برای پخش تلویزیونی ساخته شده و شاید تماشای آن در یک شب تاریک زمستانی تا حدی پاسخگو باشد.