بیوگرافی
کارن بلانچ بلک (با نام خانوادگی اصلی زیگلر؛ زاده ۱ ژوئیه ۱۹۳۹ – درگذشته ۸ اوت ۲۰۱۳) بازیگر، فیلمنامهنویس، خواننده و ترانهسرای آمریکایی بود. او به خاطر کار در فیلمهای مختلف استودیویی و مستقل در دهه ۱۹۷۰ به شهرت رسید، اغلب نقشهای عجیب و خارج از چهارچوب را بازی میکرد...
کارن بلانچ بلک (با نام خانوادگی اصلی زیگلر؛ زاده ۱ ژوئیه ۱۹۳۹ – درگذشته ۸ اوت ۲۰۱۳) بازیگر، فیلمنامهنویس، خواننده و ترانهسرای آمریکایی بود. او به خاطر کار در فیلمهای مختلف استودیویی و مستقل در دهه ۱۹۷۰ به شهرت رسید، اغلب نقشهای عجیب و خارج از چهارچوب را بازی میکرد و خود را بهعنوان چهرهای از نیوهالیوود معرفی کرد. حرفهٔ او بیش از پنجاه سال به طول انجامید و شامل تقریباً ۲۰۰ اعتبار بازی در فیلمهای مستقل و جریان اصلی است. بلک در طول دوران کاری خود جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله دو جایزه گلدن گلوب و نیز نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن.
بلک که زادهٔ حومهٔ شیکاگو بود، در دانشگاه نورثوسترن تئاتر خواند اما ترک تحصیل کرد و به نیویورک سیتی نقل مکان نمود. وی در سال ۱۹۶۵ در برادوی به اجرا پرداخت و سپس اولین نقش برجستهٔ سینمایی خود را در فیلم You're a Big Boy Now (۱۹۶۶) به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا بازی کرد. بلک به کالیفرنیا نقل مکان کرد و در فیلم جادهای دنیس هاپر، ایزی رایدر (۱۹۶۹)، در نقش زنی فاحشه که تحت تأثیر اسید بود ایفای نقش شد. آن نقش به حضور اصلی در درام پنج قطعه آسان (۱۹۷۰) منجر شد که در آن نقش یک آرایشگر درمانده را بازی کرد؛ برای این نقش نامزد دریافت جایزه اسکار شد و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. بلک اولین فیلم تجاری بزرگ خود را با فیلم فاجعهآمیز فرودگاه ۱۹۷۵ (۱۹۷۴) ساخت و حضور بعدی او در نقش مایرتل ویلسون در گتسبی بزرگ (۱۹۷۴) دومین جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برایش به ارمغان آورد.
بلک در نقش خوانندهای مشهور دراماتیک کانتری در فیلم جمعی موزیکال نشویل (۱۹۷۵) به کارگردانی رابرت آلتمن بازی کرد و همچنین دو آهنگ برای موسیقی متن آن نوشت و اجرا نمود که موسیقی متن فیلم برنده جایزه گرمی بهترین موسیقی متن شد. بازی او در نقش بازیگری در حال تلاش در درام جان شلزینجر، روز ملخ (۱۹۷۵)، نامزدی سوم گلدن گلوب را این بار برای بهترین بازیگر نقش اول زن برایش به ارمغان آورد. او سپس چهار نقش را در فیلم آنتولوژی وحشت دان کرتیس، سهگانه وحشت (۱۹۷۵)، ایفا کرد و پس از آن در اثر فراطبیعی کرتیس، قربانیان سوخته (۱۹۷۶) حضور یافت. همان سال، او در نقش یک شارلاتان در آخرین فیلم آلفرد هیچکاک، نقشه خانوادگی (Family Plot)، بازی کرد.
در سال ۱۹۸۲ بلک در نسخهٔ برادوی بازگشته به پنج و ده، جیمی دین، جیمی دین به کارگردانی رابرت آلتمن در نقش یک زن ترنس بازی کرد و این نقش را در اقتباس سینمایی آلتمن نیز تکرار نمود. او سپس در کمدی آیا او میتواند یک پای آلبالو بپزد؟ (۱۹۸۳) بازی کرد و پس از آن در بازسازی توب هوپر از Invaders from Mars (۱۹۸۶) حضور یافت. در طول اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و دههٔ ۱۹۹۰، بلک در مجموعهای از فیلمهای آرتهاوس، مستقل و وحشت بازی کرد و همچنین فیلمنامههای خودش را نوشت. او نقش اصلی مادری شرور در خانهٔ ۱۰۰۰ جنازه به کارگردانی راب زامبی (۲۰۰۳) را برعهده داشت که جایگاه او را بهعنوان یک نماد فرهنگ پاپ در ژانر وحشت تثبیت کرد. او در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به بازی در فیلمهای کمپрофایل ادامه داد و همچنین بهعنوان نمایشنامهنویس فعالیت داشت تا اینکه در سال ۲۰۱۳ بر اثر سرطان آمپولاری درگذشت.
نمایش بیشتر
