فیلم Airport 1975 1974

«فقط یک سوراخ مانده، همان جایی که معمولاً خلبان‌ها می‌نشینند!» یک فروند 747 در هوا با یک هواپیمای کوچک برخورد می‌کند و بدون خلبان می‌ماند. یکی از مهمانداران کابین ناچار می‌شود هدایت را به‌دست بگیرد و برج مراقبت باید کاری کند تا یک خلبان سوار شود و هواپیما به‌سلامت فرود آید. با اوج‌گیری ژانر فیلم‌های فاجعه‌محور در اواسط دههٔ ۷۰، طبیعی بود که دنباله‌ای برای پیشگام این...

«فقط یک سوراخ مانده، همان جایی که معمولاً خلبان‌ها می‌نشینند!» یک فروند 747 در هوا با یک هواپیمای کوچک برخورد می‌کند و بدون خلبان می‌ماند. یکی از مهمانداران کابین ناچار می‌شود هدایت را به‌دست بگیرد و برج مراقبت باید کاری کند تا یک خلبان سوار شود و هواپیما به‌سلامت فرود آید. با اوج‌گیری ژانر فیلم‌های فاجعه‌محور در اواسط دههٔ ۷۰، طبیعی بود که دنباله‌ای برای پیشگام این ژانر یعنی Airport (1970) ساخته شود. باز هم بازیگران نام‌آشنایی در فضا قرار می‌گیرند و طبق قاعدهٔ ژانر در معرض خطر هوایی قرار می‌گیرند. متأسفانه این یکی از ضعیف‌ترین آثار دهه است؛ کشش و تعلیق اندک است و گاهی به طنزی ناخواسته شبیه می‌شود. ستارهٔ جذب مخاطب، چارلتون هستون، و جورج کندی هر دو هدر رفته‌اند و پیش‌بینی‌پذیری داستان امید به یک پایان هیجان‌انگیز را از بین می‌برد. نه اینکه فیلم کاملاً بی‌ارزش باشد؛ صحنه‌های هوایی قابل‌توجهی هست، شخصیت‌پردازی‌هایی غنی دیده می‌شود و کارن بلک به‌عنوان عضو خدمهٔ تحت‌فشار که تلاش می‌کند هواپیما را هدایت کند تا حدی قابل‌قبول است و ترس موقعیت را منتقل می‌کند. ولی در کل عرضهٔ آن دشوار است، به‌ویژه وقتی همان سال فیلم برج‌آتش‌سوزی (The Towering Inferno) که از آثار برجستهٔ ژانر است اکران شد. نمره: 5/10 فیلمی نسبتاً محکم در ژانر اکشن-تریلر فاجعه‌ای که از جهاتی از قسمت اول بهتر است، خصوصاً چون فشرده‌تر است و از روایت طولانی و ملودرام‌مانند که نیمی از مدت فیلم را پر می‌کرد، فاصله گرفته. تصاویر هوایی چشمگیرند و بازی‌ها برای چنین فیلمی بد نیستند. آیا درگیر و پیچیدگی‌های اتفاقات زیاد است؟ حتماً، اما من سرگرم شدم. نمره: 3.75/5