فیلم Padre Padrone 1977

فیلم بر اساس داستان واقعی نویسنده گاوینو لدّا، زندگی او را در یک مزرعه سیسیلی دنبال می‌کند، جایی که زیر سخت‌گیری و قساوت پدرش بزرگ می‌شود. همه چیز وقتی شروع می‌شود که او در سن خیلی کم از مدرسه بیرون کشیده می‌شود چون پدر (اومرو آنتونوتی) به او نیاز دارد تا از گله محافظت کند — از مار، گرگ و راهزنان! او در آن زمان...

فیلم بر اساس داستان واقعی نویسنده گاوینو لدّا، زندگی او را در یک مزرعه سیسیلی دنبال می‌کند، جایی که زیر سخت‌گیری و قساوت پدرش بزرگ می‌شود. همه چیز وقتی شروع می‌شود که او در سن خیلی کم از مدرسه بیرون کشیده می‌شود چون پدر (اومرو آنتونوتی) به او نیاز دارد تا از گله محافظت کند — از مار، گرگ و راهزنان! او در آن زمان هنوز بسیار کوچک است. این الگو بخش عمده‌ای از کودکی‌اش را می‌سازد؛ تحصیلاتش فدای تأمین غذا و سرپناه خانواده می‌شود. با رسیدن به بزرگ‌سالی، پدر او را به خدمت سربازی می‌فرستد — تصمیمی که برای پدر نتیجه معکوس می‌دهد، چون گاوینو (که حالا ساوریو مارکونی نقش او را بازی می‌کند) نشان می‌دهد که نه تنها توانایی یادگیری خواندن و حساب را دارد، بلکه می‌تواند پیچیدگی‌های مهندسی برق و کار با رادیو را هم درک کند. پس از خدمت، او تصمیم می‌گیرد به سیسیل بازگردد، اما این‌بار بیشتر مطابق خواست خود و برای ادامه تحصیل در دانشگاه. طبیعی است که پدر ناامید باشد — اما آیا این دو مرد می‌توانند آشتی کنند و آیا گاوینو می‌تواند یا می‌خواهد پدرش را ببخشد؟ در آغاز بسیار آسان است که از شخصیت پدر متنفر شد. به جز یک لحظه کوچک از مهر (پس از کتک)، او هیچ پیوند عاطفی‌ای با پسر نشان نمی‌دهد. اما با پیشرفت فیلم قابل درک‌تر می‌شود که این مرد از خانواده‌ای آمده با امید اندک؛ مردمانی که زندگی روزمره و بی‌ثباتی داشته‌اند، سواد کمی دارند و به فرصت‌ها کم‌اعتقاد هستند. آیا روح مستقل گاوینو برخلاف پدر شکل گرفته یا تا حدی به خاطر اوست؟ مارکونی بازی درخشانی ارائه می‌دهد و او و آنتونوتی تنش خانوادگی را حفظ می‌کنند، در حالی که هر دو به تدریج درمی‌یابند تغییر — و پیری — اجتناب‌ناپذیر است. پایان نسبتاً باز فیلم را می‌پسندم؛ همه چیز در حال تحول است و تماشای این روند برایم جذاب بود.