فیلم Love Finds a Home 2009

داستان بلیندا و انی: همه‌چیز دربارهٔ بارداری قسمت هشتم سری فیلم‌های «عشق کم‌کم می‌آید» از شبکه هالمارک، بر اساس کتابی از ژانت اوکه است. به نوعی این فیلم پایان داستان است؛ زیرا در فیلم بعدی دیگر خط داستان به آینده پیشروی نمی‌کند و باقی فیلم‌ها در سری، پیش‌درآمد محسوب می‌شوند. این نکته جالب است، اما بگذارید دربارهٔ خود این فیلم صحبت کنیم. این‌جا لیلیان نوجوانی است که...

داستان بلیندا و انی: همه‌چیز دربارهٔ بارداری قسمت هشتم سری فیلم‌های «عشق کم‌کم می‌آید» از شبکه هالمارک، بر اساس کتابی از ژانت اوکه است. به نوعی این فیلم پایان داستان است؛ زیرا در فیلم بعدی دیگر خط داستان به آینده پیشروی نمی‌کند و باقی فیلم‌ها در سری، پیش‌درآمد محسوب می‌شوند. این نکته جالب است، اما بگذارید دربارهٔ خود این فیلم صحبت کنیم. این‌جا لیلیان نوجوانی است که در کلینیک به مادرش کمک می‌کند، هرچند مرکزیت داستان را ندارد. مثل قسمت‌های قبلی، ناگهان جوانی مجذوب او می‌شود و یک رمانس جوانانه شکل می‌گیرد؛ در سوی دیگر روایت، کشمکشی اخلاقی میان مادرشوهر انی و بلیندا برقرار است. هِیلی داف بار دیگر در نقش انی بازگشته و انی در این فیلم باردار است. آن‌چه باقی می‌ماند، نحوهٔ شکل‌گیری و پایان‌بندی داستان است. در فیلم جمله‌ای هست: «امروز چیزی یاد گرفتم که در مدرسهٔ پزشکی به ما نگفتند.» همچنین اشاره‌ای هست به این‌که «فرزندانمان بزرگ می‌شوند و بال‌هایشان را باز می‌کنند.» این احساس باید در فیلم قبلی می‌آمد، اما برای این داستان هم توجیهی دارد. محافظت افراطی پدر نسبت به لیلیان باعث مشاجره‌ای کوچک می‌شود. برخلاف اولین فیلم سری، در این‌جا مرگی رخ نمی‌دهد و خانواده آمادهٔ استقبال از عضوی جدید می‌شوند. اما بخش روایت بلیندا کمی اندوهناک است و این‌که آرزوی او برآورده می‌شود یا نه، در هاله‌ای از ابهام باقی می‌ماند؛ خوب بود این مسئله در همین فیلم روشن می‌شد یا دست‌کم یک فیلم دیگر به آن اختصاص می‌یافت تا جایی که لیلیان در سری کنترل کامل را به دست می‌آورد. به هر حال، داستان پایان نمی‌پذیرد و ادامه می‌یابد؛ من خوشحالم که به هر شکل تمومش کردند. خوانده‌ام که نویسنده کتاب‌های بیشتری ننوشته و کسانی که کتاب‌ها را خوانده‌اند می‌گویند نسخه‌های سینمایی متفاوت و تا حدی کوتاه‌تر از کتاب‌ها هستند، اما باز هم ارزش دیدن دارند. خودم هیچ‌یک از کتاب‌های «عشق کم‌کم می‌آید» را نخوانده‌ام اما همهٔ فیلم‌ها را دیده و از آن‌ها لذت برده‌ام. ژانر وسترن کم‌تر از بقیه ژانرها تماشا می‌کنم و در میان وسترن‌ها، وسترن-درام‌ها برایم نادرند. تماشای این فیلم نسبت به کلیشه‌های اسلحه و اسب، پلیس و دزد، قطار و سرقت و تعقیب‌ها تازگی داشت. فیلم با پیامی خوب و آرام پایان می‌یابد. به‌ویژه موضوع بارداری و زایمان که محور اصلی بود، برای یک فیلم تلویزیونی تا حد زیادی قابل‌قبول و باورپذیر پرداخت شده بود. در مجموع فیلم دلنشین بود. ۷/۱۰