فیلم Love Begins 2010

داستان الن و کِیسی: مواجهه‌ای غیرمنتظره با کلارک دیویس نهمین قسمت از مجموعه فیلم‌های شبکه هال‌مارک «عشق آرام می‌آید»، که بر اساس هیچ‌یک از کتاب‌های جانت اوک ساخته نشده است. همان‌طور که در نقد قسمت قبلی اشاره کردم، داستان کتاب همان‌جا تمام می‌شود، ولی فیلم ادامه پیدا کرده است. به نظر می‌رسد سازندگان فیلم پس از استقبال خوب تلویزیونی تصمیم گرفتند داستان را ادامه دهند و...

داستان الن و کِیسی: مواجهه‌ای غیرمنتظره با کلارک دیویس نهمین قسمت از مجموعه فیلم‌های شبکه هال‌مارک «عشق آرام می‌آید»، که بر اساس هیچ‌یک از کتاب‌های جانت اوک ساخته نشده است. همان‌طور که در نقد قسمت قبلی اشاره کردم، داستان کتاب همان‌جا تمام می‌شود، ولی فیلم ادامه پیدا کرده است. به نظر می‌رسد سازندگان فیلم پس از استقبال خوب تلویزیونی تصمیم گرفتند داستان را ادامه دهند و به‌جای حرکت مستقیم به جلو، سراغ دو پرکوئل رفتند. بله، این اولینِ دو پرکوئل است. برای طرفداران مجموعه کتاب‌های «عشق آرام می‌آید» ممکن است ناامیدکننده باشد، اما برای طرفداران فیلم خوشایند است. وقتی خبر پرکوئل‌ها را شنیدم، تنها به یک دلیل هیجان‌زده شدم: دیدن دوباره مارتی — دقیق‌تر بگویم، امیدوار بودم کترین هایگل بازگردد. از این زاویه خیلی ناامیدکننده بود، چون این رویداد پیشین بیشتر حول محور کلارک دیویس است؛ همان کسی که در اولین فیلم وقتی مارتی در سرزمینی ناشناس گم شده بود، دست یاری به او داد. اگر داستان اصلی (فیلم اول) را به خاطر داشته باشید، آن فیلم از زاویهٔ مارتی آغاز می‌شد و من مشتاق بودم روایت از دید او ادامه یابد، اما متأسفانه این‌طور نشد. این فیلم به ما نشان می‌دهد کلارک کیست، از کجا آمده و چگونه جایگاهی در یک شهر کوچک برای خود دست و پا می‌کند. فیلم بیشتر به سوی جنبهٔ ملایم و خانوادگی داستان متمایل است، با ذهنیتی از نوع «هر چه خوش‌ختمان شود». صددرصد یک فیلم خانوادگی است (وقتی می‌گویم «خانوادگی»، منظورم بزرگسالان است؛ نوجوانان و کوچکترها در نظر گرفته نشده‌اند). به‌جز شروع فیلم که صحنه‌های درگیری شبیه به یک وسترن واقعی داشت که خیلی زود فروکش می‌کنند. فکر می‌کنم اگر نوجوانان امروزی این فیلم را ببینند، از دیدگاه‌های مختلف به آن خرده می‌گیرند، چون آن‌ها در عصری زندگی می‌کنند که با جلوه‌های ویژهٔ CGI و فیلم‌های ابرقهرمانی تعیین می‌شود؛ برایشان چنین تمی قدیمی به‌نظر می‌رسد. این شاید یکی از دلایلی باشد که این سری به محصولی تلویزیونی تبدیل شده است که مخاطب هدفش مستقیم زنان و خانواده‌ها هستند. «باید نگهشان داریم... از دست آن‌های بد دست بکشیم. نگذاریم ما را تعقیب کنند.» دلایل زیادی هست که این فیلم را خسته‌کننده بدانیم، اما از منظر استانداردهای تلویزیون به‌راحتی قابل قبول است. من با فیلم مشکلی نداشتم؛ فیلم خوبی بود، پر از پیام‌های اخلاقی و از تماشا لذت بردم. همه‌چیز مرتب چیده شده بود؛ فیلمی حس‌خوش‌کننده که بسیار شبیه اقتباس از یک کتاب به‌نظر می‌رسید. پس ایدهٔ تبدیل آن به کتاب هم بد نیست، البته اگر جانت اوک موافقت کند. می‌گویم این را به خاطر خوانندگان کتاب که اگر همهٔ هشت جلد این مجموعه را خوانده‌اند، شاید خواسته باشند داستان‌های بیشتر را در قالب کتاب هم بخوانند، نه فقط نسخهٔ فیلمی. داستان خیلی ساده قابل دنبال کردن است. در واقع اگر هیچ فیلمی از این مجموعه را ندیده‌اید، می‌توانید با این فیلم و دنبالهٔ آن شروع کنید و بعد به ترتیب انتشار اصلی برگردید. با این حال من پیشنهاد نمی‌کنم؛ به هر ترتیبی هم که روایت شود بهتر است از «ترتیب انتشار» پیروی کنید، چون گاهی زحمت و کارهایی که برای پر کردن فاصلهٔ بین پرکوئل‌ها و فیلم‌های اصلی شده، وقتی به ترتیب زمانی تماشا شوند متفاوت از تجربهٔ ترتیب انتشار می‌شود. انتخاب بازیگران عالی بود و همه تلاششان را کردند. این نوع فیلم‌ها به‌ندرت ساخته می‌شوند؛ شاید به همین دلیل است که این مجموعه را دوست داشتم و بی‌صبرانه منتظر دو فیلم بعدی هستم. قرار نیست نمرهٔ کامل بدهم؛ می‌دانم فیلم خیلی چشمگیر و شگفت‌انگیز نیست. جالب اینکه آنچه مرا جذب کرد، تفاوت این فیلم با ژانرهایی است که معمولاً با اکشن، ماجراجویی، جنایی و تریلر همراه‌اند. در کل فیلم خوبی به مجموعه اضافه شده و باید به فیلمنامه‌نویسان و کارگردان بابتش اعتبار داد. دو فیلم دیگر مانده — تا نقد بعدی. ۷/۱۰ و نیم (7½/10)