انیمیشن Kochadaiiyaan 2014

Kochadaiiyaan با یک مقدمه آغاز می‌شود که می‌گوید دو پادشاهی کتاپاتینام و کالینگا‌پوری نسل‌هاست با هم در جنگ‌اند. پسرکی از کتاپاتینام در آستانه غرق شدن نجات می‌یابد؛ آن پسر، رانا، بزرگ می‌شود و سربازی در کالینگاپوری می‌گردد. او دوستیِ ولیعهد ویرا ماهندران را به‌دست می‌آورد و به‌عنوان ژنرال ارتش منصوب می‌شود. رانا از پادشاه اجازه حمله به سرزمین دشمن را می‌خواهد، اما در میدان نبرد...

Kochadaiiyaan با یک مقدمه آغاز می‌شود که می‌گوید دو پادشاهی کتاپاتینام و کالینگا‌پوری نسل‌هاست با هم در جنگ‌اند. پسرکی از کتاپاتینام در آستانه غرق شدن نجات می‌یابد؛ آن پسر، رانا، بزرگ می‌شود و سربازی در کالینگاپوری می‌گردد. او دوستیِ ولیعهد ویرا ماهندران را به‌دست می‌آورد و به‌عنوان ژنرال ارتش منصوب می‌شود. رانا از پادشاه اجازه حمله به سرزمین دشمن را می‌خواهد، اما در میدان نبرد هویت خود را فاش می‌کند: او پسر کوچادایان، ژنرال نام‌آشنای کتاپاتینام، است و اعتراف می‌کند که برای نجات سربازان سرزمین مادری‌اش — که به‌عنوان کارگران برده نگه داشته شده بودند — نمایشنامه‌ای اجرا کرده بود. رانا با شادی از سوی پادشاهش پذیرفته می‌شود و حتی او را مجاب می‌کند تا ولیعهد با خواهر او ازدواج کند، اما انگیزهٔ دیگری هم دارد — کشتن پادشاهی که به‌صورت ناعادلانه پدرش را محکوم به اعدام کرده بود. Kochadaiiyaan نه به‌خاطر تکنولوژی، بلکه به‌خاطر فیلمنامه موفق است. فیلم انیمیشنی سه‌بعدی مبتنی بر موشن‌کپچر است، اما جلوهٔ انیمیشنِ آن بدوی به‌نظر می‌رسد؛ هم موشن‌کپچر و هم بافت بصری بیشتر ما را به‌یاد The Polar Express می‌اندازند تا Avatar یا Tintin. نماهای سراسری مشکلی ندارند، اما هرگاه دوربین به نمای نزدیک می‌آید، بی‌جان‌بودن حالات چهره جلبِ توجه می‌کند. شخصیت‌ها بیشتر شبیه کاریکاتورهایی از بازیگرانِ واقعی‌ای هستند که می‌شناسیم. حرکات بازیگران هم رباتیک‌اند (در نماهای رقص، گویی شخصیت‌ها در حال انجام حرکات یوگا هستند) و جزئیات در سطحی فاصله‌دار از کامل بودن قرار دارد، به‌ویژه برای شخصیت‌های پس‌زمینه. در انیمیشن ناهماهنگی نیز دیده می‌شود. برخی صحنه‌ها جلوه‌ای یکدست و براق دارند، در حالی که در برخی دیگر پرسپکتیو نوسان می‌کند؛ گاهی سنگی به‌اندازهٔ مردی که روی آن ایستاده به‌نظر می‌رسد و برگ‌های علف شبیه بوته‌های برنج مینیاتوری می‌آیند. اما تصویرپردازی گستردهٔ دوربین، اجرای صوتی توانا از سوی بازیگران و موسیقی پس‌زمینهٔ پرانرژی این عیوب را جبران می‌کنند. وقتی قصه وارد گامِ عملی خود می‌شود، انیمیشن به پس‌زمینه می‌رود و روایت توجه ما را به‌خود جلب می‌کند. ترانه‌ها و بدل‌کاری‌ها در دل داستان تنیده شده‌اند و بیرون‌زدنِ ناگهانی ندارند. مانند هر فیلم دیگری از راجینی، Kochadaiiyaan هم ستایشگر ستارهٔ خود است. شخصیت او تقریباً در هر صحنه حضور دارد و لحظات خوشایند هواداران در قالب ژست‌ها و دیالوگ‌های سبکی دیده می‌شود. در آغاز داستان شبیه یک فانتزی انتقام ساده به‌نظر می‌آید (پسری که از مرگ پدرش انتقام می‌گیرد)، اما با پیشروی روایت درمی‌یابیم که پیچیدگی بیشتری دارد. فیلم در نهایت با قرار دادن شخصیت اصلی در یک دوراهی اخلاقی به پایان می‌رسد. خانوادهٔ او نسل‌ها خدمتگزار و حافظ پادشاه بوده‌اند، اما اکنون پسر برخلاف آن سنت رفتار کرده است. عمل او چه سرنوشتی برایش رقم می‌زند؟ برادر بزرگ‌تر رانا که به‌طور اسرارآمیزی ناپدید شده چه شده است؟ دوستش که تاج‌وتخت را رها کرد تا با دختر محبوبش ازدواج کند و قلمروش را ترک گفت، کجاست؟ آیا شاهزادهٔ دشمنی که رانا جانش را نجات داد بازخواهد گشت؟ با چنین پرسش‌های جذابی، سونداریا گره‌ای محکم برای شایستگی یک دنباله فراهم کرده است.