تابستان 1998، کابل ویرانهای توسط طالبان اشغال شد. محسن و زونیره عاشق با وجود خشونت و بدبختی روزمره، می خواهند به آینده ایمان داشته باشند.
در افغانستان حتی کشیدن تصویر یک انسان ممنوع است. همین موضوع، فیلم «پرستوهای کابل» را به نمونهای زیبا و تأثیرگذار، هم از نظر بصری و هم روایی، تبدیل کرده که نشان میدهد پویانمایی چگونه میتواند قدرت انتقالِ ایدههای انسانگرا و فمینیستی را به شکلی مؤثر به نمایش بگذارد. — جیک وات
دیدگاه های کاربران