فیلم Fury 1936

آزاردهندگان و آزاردیدگان به لمس هنرمندانه‌ی لانگ فیوری (محصول MGM) به کارگردانی فریتس لانگ ساخته شده و با بازی اسپنسر تربی و سیلویا سیدنی و حضور والتر ایبل، بروس کابوت، ادوارد الیس و والتر برنن در نقش‌های فرعی عرضه می‌شود. فیلم را لانگ و بارتلت کورمک از روی داستان «حکومت جمعیت» نوشته‌ی نورمن کراسنا اقتباس کرده‌اند. داستان به‌طور آزادانه حول وقایعی می‌چرخد که به قتل بروک...

آزاردهندگان و آزاردیدگان به لمس هنرمندانه‌ی لانگ فیوری (محصول MGM) به کارگردانی فریتس لانگ ساخته شده و با بازی اسپنسر تربی و سیلویا سیدنی و حضور والتر ایبل، بروس کابوت، ادوارد الیس و والتر برنن در نقش‌های فرعی عرضه می‌شود. فیلم را لانگ و بارتلت کورمک از روی داستان «حکومت جمعیت» نوشته‌ی نورمن کراسنا اقتباس کرده‌اند. داستان به‌طور آزادانه حول وقایعی می‌چرخد که به قتل بروک هارت در ۱۹۳۳ و پرونده‌ی ربایش/قتل لیندبرگ در ۱۹۳۲ مربوط بودند: اسپنسر تربی در نقش جو ویلسون بازی می‌کند، مردی بی‌گناه که توسط جمعیتی خشمگین دستگیر و گمان می‌رود در آتشی که آنها به پا کردند کشته شده است. اما وقتی همان جمعیت در مقام متهمانِ قتل او محاکمه می‌شوند، جو دوباره ظاهر می‌شود و در او اندیشه‌های انتقام‌جویانه نسبت به کسانی که با رضایت تماشاگر جان‌سوزی‌اش بودند شکل می‌گیرد. این فیلم که به‌درستی یک کلاسیک شناخته می‌شود، نگاهی قابل توجه به خشونت جمعی و آستانهٔ تحمل یک انسان دارد که تا لحظهٔ شکستن و فراتر از آن پیش می‌رود. اینکه لانگ توانست با وجود مداخله‌های استودیویی چنین مطالعه‌ای نافذ دربارهٔ بی‌عدالتی ارائه دهد، تقریبا معجزه‌ای کوچک است. داستان فیلم به‌خوبی چیده شده است: آرامش قبل از طوفان زمانی که جو و کِت به‌عنوان روی خوش آمریکایی به ما معرفی می‌شوند؛ سپس بخش میانی که شایعات از کنترل خارج می‌شوند و خطر حرف‌پراکنی بی‌پایان به‌وضوح نشان داده می‌شود—تا زمانی که همه‌چیز از کنترل خارج شده و به یورش وحشیانه به زندان ختم می‌شود (صحنه‌ای اکشن و پرانرژی). پس از آن پیامدهای حکومت جمعی، پروندهٔ دادگاه و نیروی انتقام‌جویانه و تاریک جو قرار می‌گیرند که خود زیر ذره‌بین قرار می‌گیرند. گفته‌اند این فیلم مورد علاقهٔ لانگ در آمریکا بوده است که با توجه به نشانه‌های مشخصهٔ او قابل درک است: عناصر اکسپرسیونیستی، بازی با سایه‌ها و قطع‌های متقاطع استادانه میان آزاردهندگان و آزاردیدگان—بی‌گمان این اوجِ لانگ است و هیچ فریمی بیهوده نیست. با توجه به اینکه لانگ از آلمان نازی گریخته بود، عجیب نیست اگر هنگام شکل‌دادن به فیلم به آنچه پشت سر گذاشته فکر می‌کرد. در بین بازیگران، تربی در نقش قهرمان اصلی باشکوه است و سیدنی با چشمانی درشت و حضور نورانی‌اش نقش مرکز اخلاقی جهان جو را بسیار مؤثر ایفا می‌کند. در زمان عرضه جنجال‌برانگیز بود، و البته طی دهه‌ها بخش‌هایی از آن قدرت جنجال‌آفرینش را از دست داده‌اند. با این حال، همان‌طور که فیلم با آمارِ lynching نشان می‌دهد، روزگاری بوده که بی‌رحمی می‌توانست در یک چشم به هم زدن سر از خاک برآورد. فیوری دو پیام را یادآور می‌شود: هم یک تفسیر اجتماعی قدرتمند است و هم نمونه‌ای برجسته از سینمای ماهرانه. ۹/۱۰