فیلم Molly’s Game 2017

فیلم کاملاً متکی به بازی جسیکا چستین است (که خوشبختانه در کل بازی‌اش بسیار خوب است)، اما نقش کمکی ادریس البا را هم نباید دست‌کم گرفت. این دو با دیالوگ‌های سریع و پی‌درپی به سبکِ واقعی آرون سورکین عمل می‌کنند، و هرچند احتمالاً «بازی مالی» جایگاه اول فهرست‌های ۲۰۱۷ را به‌دست نخواهد آورد، فکر می‌کنم اکثریت مخاطبان دست‌کم چیزی از فیلم خواهند برد؛ چه بینش...

فیلم کاملاً متکی به بازی جسیکا چستین است (که خوشبختانه در کل بازی‌اش بسیار خوب است)، اما نقش کمکی ادریس البا را هم نباید دست‌کم گرفت. این دو با دیالوگ‌های سریع و پی‌درپی به سبکِ واقعی آرون سورکین عمل می‌کنند، و هرچند احتمالاً «بازی مالی» جایگاه اول فهرست‌های ۲۰۱۷ را به‌دست نخواهد آورد، فکر می‌کنم اکثریت مخاطبان دست‌کم چیزی از فیلم خواهند برد؛ چه بینش و چه لذت — و امیدوارم هر دو. امتیاز نهایی: ★★★ — من دوستش داشتم؛ شخصاً پیشنهاد می‌کنم یک‌بار ببینید. در کل: بازی‌های فوق‌العاده و فیلمنامه‌ای عالی، داستان واقعیِ فوق‌العاده‌ای را بیش‌ازپیش تقویت کرده‌اند. فیلم بر پایهٔ داستان واقعی جذاب مالی بلوم، ورزشکار المپیکی که بعدها سازمان‌دهنده بازی‌های زیرزمینی پوکر شد، ساخته شده است. خودِ داستان به‌تنهایی جذاب است، اما اجرای درخشان چستین، ریتم سریع فیلم و فیلمنامهٔ هوشمندانهٔ آرون سورکین، جذابیت آن را چند برابر می‌کند. وقتی دربارهٔ هر یک از این شخصیت‌ها کمی تحقیق می‌کنید، این روایت گیرا حتی جالب‌تر می‌شود. با افزودن اصول غیرقابل‌گذشت مالی و حضورهایی از کوین کاستنر و ادریس البا، در نهایت با یک بیوپیک مهیج روبه‌رو می‌شوید که باورش سخت است بر اساس واقعیت باشد. جسیکا چستین در این بیوپیک دربارهٔ مالی بلوم واقعاً خوب است؛ زنی که قرار بود اسکی‌باز المپیکی شود اما درنهایت میزبان بازی‌های پوکر بسیار پرسود در آمریکا شد. مصدومیتی آرزوهای المپیکی‌اش را نقش بر آب می‌کند، بنابراین به لس‌آنجلس می‌رود و به‌زودی به «دین» (جرمی استرونگ) در برگزاری بازی‌های موفق، هرچند کمی سطح پایین، کمک می‌کند. وقتی فرصتی برای ارتقای کل ماجرا می‌بیند، مستقل عمل می‌کند و خیلی زود بسیاری از نخبگان شهر برای بازی میلیون‌دلاری به سوی سوئیت لوکس هتل او هجوم می‌آورند. فیلم فراز و فرودهای او را دنبال می‌کند؛ زمانی که مرز میان قانونی و غیرقانونی و میان اخلاقی و غیراخلاقی را طی می‌کند — و هم‌زمان با اف‌بی‌آی و چند خلافکاری که چشم به سهمی از کار او دارند مواجه است. وقتی نهایتاً مأموران وارد عمل می‌شوند، بار مسئولیت نجات او بر دوش چارلی جافی (ادریس البا) می‌افتد. باید گفت فیلم خیلی تند و تیز نیست؛ روایت اول‌شخص او کمی ریتم را کند می‌کند، و صحنه‌های بازنگرانهٔ مکرر دربارهٔ رابطهٔ پیچیده‌اش با والدینش (کوین کاستنر نقش پدر را بازی می‌کند) نیز سرعت را کم می‌کنند. البا هم عملاً فقط در یکی دو صحنهٔ پایانی فرصت درخشش دارد. با این حال، فیلم نگاهی جذاب به اینکه چگونه میلیون‌ها دلار می‌تواند توسط آدم‌های محترم به‌دست آید یا از دست برود و اینکه چقدر این کسب‌وکار و دستگاه دولت می‌تواند بی‌رحم باشد ارائه می‌دهد. اما آن تیزهوشی و نبوغ معمول آرون سورکین در نگارش تا حدی غایب است. ارزش دیدن دارد، ولی من انتظار بیشتری داشتم. ۷۲ از ۱۰۰ داستان واقعی پیگرد قانونی مالی بلوم، زنی که یکی از باشگاه‌های پوکر ممتاز جهان را اداره می‌کرد. معمولاً به بیوپیک‌ها علاقهٔ زیادی ندارم، اما این فیلم را به چند دلیل دیدم: نمی‌دانستم داستان چگونه تمام می‌شود، پوکر دوست دارم، شخصیت‌های فیلم را می‌پسندم و تریلرش هم خوب بود. آیا ارزشش را داشت؟ قطعاً بله! شخصیت‌ها و انگیزه‌های‌شان صادقانه، پرداخته‌شده و کاملاً گیرا بودند. فیلم تعادل بسیار خوبی از تنش، خطر، هیجان و آدم‌هایی که تماشایشان لذت‌بخش و برایشان اهمیت قائل می‌شویم ارائه می‌دهد.