فیلم Stowaway 2021

من عاشق همه ژانرهای سینما هستم، اما علمی‌تخیلی یکی از علاقه‌های اصلی‌ام است. در میان این نوع روایت‌ها، فیلم‌های فضایی تک‌محیط — معمولاً داخل یک فضاپیما — وقتی درست ساخته شوند بسیار جذاب‌اند. جو پنا (Arctic) کارگردانی و هم‌نویسندگی فیلم دومش را در محیطی چالش‌برانگیز برعهده گرفته؛ ساختن داستان و پیش بردن آن در همان راهروها و دیوارها و اتاق‌ها به مدت دو ساعت قطعاً...

من عاشق همه ژانرهای سینما هستم، اما علمی‌تخیلی یکی از علاقه‌های اصلی‌ام است. در میان این نوع روایت‌ها، فیلم‌های فضایی تک‌محیط — معمولاً داخل یک فضاپیما — وقتی درست ساخته شوند بسیار جذاب‌اند. جو پنا (Arctic) کارگردانی و هم‌نویسندگی فیلم دومش را در محیطی چالش‌برانگیز برعهده گرفته؛ ساختن داستان و پیش بردن آن در همان راهروها و دیوارها و اتاق‌ها به مدت دو ساعت قطعاً کار ساده‌ای نیست اگر هدف این باشد که تماشاگر تا پایان همراه بماند. این از نظر سرگرمی و فیلم‌سازی چالشی بزرگ است. با این حال، Stowaway یکی از شگفتی‌های بزرگ سال ۲۰۲۱ است. پنا و رایان موریسن فیلمنامه‌ای احساسی و پر از معضلات اخلاقی دردناک نوشته‌اند و آنا کندریک در بهترین فرم کاری‌اش بازی می‌کند. او نقش اصلی را به‌خوبی ایفا می‌کند و با نشان دادن سویه دراماتیکش بیش از نقش‌های کمدی‌اش در مرکز توجه قرار می‌گیرد. دنیل دی کیم و تونی کولت هم حضور مؤثر دارند و شمیر اندرسون هم اجرای قابل‌توجهی ارائه می‌دهد که احتمالاً او را برای حضورهای بیشتر در نقش‌های بزرگ‌تر مطرح خواهد کرد. تریلرها ممکن است برخی را به اشتباه بیندازند که فیلم ریتم تند و محور سرگرمی دارد، اما این فرض ساده‌تر گرفته شده و فیلم به دیدگاهی انسانی‌تر و واقع‌گرایانه‌تر نسبت به پیچیده‌ترین تصمیم‌های زندگی می‌پردازد. به‌جز قوس داستانی شخصیت کولت، سایر فضانوردان دارای فیلمنامه‌ای خوب‌اند که به آن‌ها شخصیت‌پردازی کامل، گذشته‌ای مشخص و دیالوگ‌هایی طبیعی و پویا می‌دهد. متأسفانه شخصیت کولت بیشتر زمان نمایش را با مهندسی نامرئی روی زمین در اتاقی جداگانه حرف می‌زند، طوری که به‌نظر می‌رسد جدا از دیگر بازیگران نگه داشته شده؛ این تصمیم روایی نامطمئن بر ریتم کند فیلم تأثیر منفی گذاشته است. از لحاظ فنی طراحی صحنه آینده‌نگرانه قابل تحسین است که امکان حرکت دوربین در ایستگاه فضایی را به‌خوبی فراهم می‌کند و به پنا و فیلمبردارش فرصت می‌دهد از شات‌های طولانی و دنبال‌کننده استفاده کنند تا فضا کمتر یکنواخت احساس شود. جلوه‌های بصری بیرون از فضاپیما هم چشم‌نوازند و تصاویر زیبایی در سراسر فیلم پخش شده‌اند. پرده پایانی صحنه‌هایی پرتعلیق دارد و مهم‌تر اینکه پایان‌بندی‌ای دارد که بعد از تیتراژ بحث‌برانگیز خواهد بود. فیلمنامه تا حدی قابل پیش‌بینی است، اما اثر به‌طرز زیبایی توسط فیلم‌سازی باانگیزه و توانا ساخته شده که ارزش دنبال کردن دارد. امتیاز: B+ تماشا کردنش انتخاب خوبی است؛ ممکن است دوباره هم ببینم و آن را توصیه می‌کنم. مخصوصاً برای کسانی که از فیلم Gravity لذت برده‌اند. این فیلم نسبتاً هوشمندانه و از نظر فنی درباره فضا است، هم بقا و هم سفر در آن را بررسی می‌کند. تنها فیلم دیگری که نزدیک به این است Gravity است (Passengers بیشتر به سمت علمی‌تخیلی می‌رود)، و امیدوارم فیلم‌های علمی-واقعی بیشتری از این دست ساخته شود. شاید برخی بخش‌های فنی برای بعضی‌ها خسته‌کننده باشد، اما جنبه بقا درام کافی برای کسانی که دنبال داستانی جذاب همراه با حماسه فضایی‌اند فراهم می‌کند. فیلم ایده‌ای محکم داشت اما نتوانست پتانسیل کاملش را نشان دهد. داستان ساده است و می‌توانست بهتر اجرا شود. کشمکش و میزان خطر حضور دارد، اما بسیاری از لحظات به‌جای شکل‌گیری طبیعی، اجباری به‌نظر می‌رسند. مشکلاتی در ریتم وجود دارد که فیلم را کندتر از آنچه لازم است نشان می‌دهد. معضله اخلاقی مرکزی جذاب است، اما عمق داستان آن‌طور تأثیرگذار نیست که باید باشد. کارگردانی قابل قبول است اما چندان خاص نیست؛ نقطه‌ضعف اصلی در فیلم‌برداری و جلوه‌های بصری است. از آنجا که کل فیلم در فضاپیمایی می‌گذرد، تصاویر می‌بایست حس غوطه‌وری ایجاد کنند، اما این حس در حد انتظار نیست و فضاپیما آن‌قدر واقعی به‌نظر نمی‌رسد، بنابراین برخی صحنه‌ها لایه اضافی واقع‌گرایی را ندارند. با این حال بازی‌ها خوب‌اند و بازیگران احساس را وارد داستان کردند، اما با وجود بازی‌های قابل‌قبول، فیلمنامه کمی ضعیف به‌نظر می‌رسد؛ بعضی دیالوگ‌ها و موقعیت‌ها مصنوعی‌اند و تلاش زیادی برای ایجاد درام به‌نظر می‌رسد. طراحی صدا و موسیقی متن رضایت‌بخش‌اند اما چیزی برجسته ارائه نمی‌دهند؛ احساس کلی فیلم شبیه به یک اثر با بودجه کمتر نسبت به دیگر فیلم‌های فضایی است و این در تولید و اجرا مشهود است. فیلم می‌توانست تأثیرگذارتر و برانگیزاننده‌تر باشد اما به آن سطح نرسید. اگر از درام‌های فضایی با ریتم کند خوشتان می‌آید، بد نیست؛ اما اثری نیست که تأثیر ماندگاری به جا بگذارد.