فیلم What Men Want 2019

می‌دانستم که بازسازی «آنچه زنان می‌خواهند» در دست ساخت است و علاقه‌ام صفر بود. شنیده بودم قراره نقش‌ها را جابه‌جا کنند و باز هم بی‌علاقه بودم. وقتی تراجی پی. هنسون را در نقش اصلی دیدم گفتم: «خب… انگار مجبورم الآن ببینمش، نه؟» و دیدمش. اما احتمالاً نباید این کار را می‌کردم. نمره نهایی: یک و نیم ستاره — خسته‌کننده و ناامیدکننده. تا حد امکان...

می‌دانستم که بازسازی «آنچه زنان می‌خواهند» در دست ساخت است و علاقه‌ام صفر بود. شنیده بودم قراره نقش‌ها را جابه‌جا کنند و باز هم بی‌علاقه بودم. وقتی تراجی پی. هنسون را در نقش اصلی دیدم گفتم: «خب… انگار مجبورم الآن ببینمش، نه؟» و دیدمش. اما احتمالاً نباید این کار را می‌کردم. نمره نهایی: یک و نیم ستاره — خسته‌کننده و ناامیدکننده. تا حد امکان از دیدنش پرهیز کنید. تماشای خوبی بود؛ ارزش تکرار دارد و آن را توصیه می‌کنم. هرچند ممکن است به‌خاطر همان مسائل نسخهٔ مل گیبسون بحث‌برانگیز باشد، به نظرم این نسخه بسیار بهتر و مدرن‌تر است و تبدیلش به یک فیلم با محوریت بازیگران سیاه‌پوست انتخاب مناسبی است. تراجی پی. هنسون خیلی خوب فیلم را به دوش می‌کشد؛ فیلم پر از طنزهای خوب و لحظات هیجان‌انگیز است. شاید پیام فیلم کمی متناقض باشد — گویی می‌خواهد بگوید برای حضور در دنیای مردانه زن باید شبیه مرد شود — اما در مجموع حس می‌شود منظور این است که دنیا لزوماً متعلق به مردان نیست. به‌طور کلی تجربهٔ خوشایندی است؛ تنها نگرانی‌ام این است که شخصیت اصلی در ابتدای فیلم چندان خوشایند نیست. خب، کمتر از پنج ستاره است و فکر می‌کنم این اتفاق خوبی‌ست. تا کمتر از یک سال پیش، دادن نمره‌ای غیر از کامل به فیلمی مثل «آنچه مردان می‌خواهند» می‌توانست واکنشی شدید شبیه به بازخورد به بازسازی «Ghostbusters» ایجاد کند؛ علیه هر کسی که حتی اندک تردیدی مطرح کند. سپس «اوشنز ۸» شکست خورد و عمدتاً نقدهای مثبت دریافت کرد که به نظر می‌رسید از سر ترس باشد، با بازیگرانی که بیشتر بی‌علاقه به حمله به هر کسی که بلیت نخریده بودند به نظر می‌رسیدند. اکنون به نظر می‌رسد منتقدان مشکلی با دادن امتیاز پایین ندارند، تا زمانی که در متن نقد همچنان تعریف و تمجید هم بکنند — احتیاطی از سر احتیاط. تصور کنید این فیلم مثل نسخهٔ گیبسون «آنچه زنان می‌خواهند» است، اما رک و زشت تا حد تهوع، با نگرش‌هایی نسبت به جنس مخالف که می‌تواند بسیاری از مردان را به دردسر قانونی بیندازد. کمی مردستیزانه‌ست — و آن «کمی» به این معناست که مردستیزی با زمینهٔ نژادی ترکیب شده، طوری که پیام فیلم می‌شود تظاهر به بیداری و نشان دادن این‌که رنگ پوست و جنسیت خاصی شر و بد هستند. به عبارت دیگر، نوعی ترکیب از «ظهور یک ملت» با تصویر تبلیغاتیِ نژادپراستی و یک کمدی رمانتیک به سبک خیلی رک و زمخت را تداعی می‌کند.