فیلم Sodom and Gomorrah 1962

آیا عبری‌ها و سُدومی‌ها می‌توانند هم‌زیستی کنند؟ «سدوم و عموره» به کارگردانی رابرت آلدرایچ و نویسندگی هوگو باتلر و جورجو پروسپری ساخته شده است و با بازی استوارت گرینگر، استنلی بیکر، پیر آنجلی، روسانا پودستا، جیاکومو روسی-استوارت و اسکیلا گابل همراه است. موسیقی فیلم از میکلش روزا و فیلم‌برداری توسط سیلوانو ایپولیتی، سیریل جی. نولز و ماریو مونتئوری انجام شده است. فیلم، داستان آخرین روزهای سدوم و...

آیا عبری‌ها و سُدومی‌ها می‌توانند هم‌زیستی کنند؟ «سدوم و عموره» به کارگردانی رابرت آلدرایچ و نویسندگی هوگو باتلر و جورجو پروسپری ساخته شده است و با بازی استوارت گرینگر، استنلی بیکر، پیر آنجلی، روسانا پودستا، جیاکومو روسی-استوارت و اسکیلا گابل همراه است. موسیقی فیلم از میکلش روزا و فیلم‌برداری توسط سیلوانو ایپولیتی، سیریل جی. نولز و ماریو مونتئوری انجام شده است. فیلم، داستان آخرین روزهای سدوم و عموره را روایت می‌کند، اما با وجود کنار گذاشتن بخشی از روایت کتاب مقدس، فیلم چندان موفق نیست. این اثر یک اپیک دینی خسته‌کننده است که گرینگر و بیکر با جدیت تلاش می‌کنند ضعف فیلم را پوشش دهند، در حالی که بسیاری از بازیگران کم‌اثر می‌نمایند و تلاش می‌کنند یک اثر شمشیر و صندل را قابل‌قبول کنند. ریتم فیلم کُند است و تولید اروپایی تا حدی نتوانسته یکنواختی طولانی داستان را پنهان کند. از نظر بصری گاهی خوش‌نمای است؛ کن آدام صحنه‌هایی چشم‌نواز طراحی کرده و فیلم‌برداری در مراکش و ایتالیا پس‌زمینه مناسبی فراهم نموده، اما پایان ارزان‌قیمت و مصنوعی نشان می‌دهد داستان بیش از حد گفت‌وگو محور بوده و از ضربان و هیجان کافی برخوردار نیست. به‌طور کلی، با وجود بازیگرانی خوب و تخصیص منابع نسبتاً مناسب، این فیلم می‌توانست بسیار بهتر باشد؛ اما در میان آثار اپیک دینی به‌شدت ضعیف‌تر به‌نظر می‌رسد، هرچند یکی از داستان‌های بهتر عهد عتیق را انتخاب کرده است. در داستان، لوط (با بازی استوارت گرینگر) رهبر عبری‌هاست که ساده‌دلانه بر این باور است که او و قومش می‌توانند با سُدومی‌هایی که تحت فرمان ملکه‌شان (آنوک ایمه) زندگی تجملی و فاسدی دارند، در آرامش هم‌زیستی کنند. استنلی بیکر (آستاروت) نقش حسادت و توطئه‌چینی را ایفا می‌کند و پیر آنجلی جذابیت خفته‌ای به فیلم می‌آورد. فیلم تا حد زیادی به کتاب پیدایش وفادار است، اما روندی کند و سنگین دارد و زمان زیادی طول می‌کشد تا به حرکت بیفتد. بیکر — که اغلب چنین گفته نمی‌شود — از میان چهار نقش اصلی جذاب‌ترین است؛ در غیر این صورت فیلم بیشتر تصویری چشم‌نواز و پرهزینه از زوال و تجمل است که با تم بسیار شناخته‌شده‌ای از میکلش روزا همراه شده است. گرینگر بازیگری در سطح بالا بود؛ هرچند اینجا کمتر از ظرفیتش استفاده شده، اما هنوز حضور کافی برای جلوگیری از تبدیل شدن فیلم به اثری کاملاً بی‌ارزش را دارد. امتیاز: ۵/۱۰