بیوگرافی
او با نام اسکیلا گابِللینی، یکی از پنج خواهر و برادر، در ریمینی در سواحل آدریاتیک بهدنیا آمد. اسکیلا ابتدا حقوق را در دانشگاه آکسفورد خواند و با دکترا فارغالتحصیل شد. با این حال علاقهاش به دنبال کردن کار حقوقی بهسرعت کم شد و گام بعدی او بازگشت به ایتالیا...
او با نام اسکیلا گابِللینی، یکی از پنج خواهر و برادر، در ریمینی در سواحل آدریاتیک بهدنیا آمد. اسکیلا ابتدا حقوق را در دانشگاه آکسفورد خواند و با دکترا فارغالتحصیل شد. با این حال علاقهاش به دنبال کردن کار حقوقی بهسرعت کم شد و گام بعدی او بازگشت به ایتالیا برای شرکت در کلاسهای بازیگری در آکادمی ملی هنرهای دراماتیک رم بود. در سن هفده سالگی، اسکیلای تپل و آبیچشم بدل سوفیا لورن شد (که بیش از یک شباهت گذرا به او داشت)، بهویژه در فیلم کلاسیک «پسر روی دلفین» (۱۹۵۷). دو سال بعد برای آنکه کمتر شبیه سوفیا بهنظر برسد و تصویر سینمایی خود را بسازد، تحت عمل جراحی زیبایی قرار گرفت.
در سال ۱۹۶۳، اسکیلا روی جلد چندین مجله از جمله پلیبوی، نشریهٔ میلانِ Le Ore و Parade (که آن زمان پُرخوانندهترین هفتگی در ایالات متحده بود) ظاهر شد. اگرچه او در دههٔ ۱۹۶۰ در چندین فیلم نقشهای اصلی را ایفا کرد، اما اغلب در نقشهایی تیپسازی میشد که بیشتر ویژگیهای ظاهریاش را برجسته میکردند تا توانایی بازیگریاش. او بیشتر در فیلمهای ژانری ظاهر میشد؛ از کمدیهای جنسی بیآسیب (Genitori in blue-jeans (1960)، Bel Ami 2000 oder Wie verführt man einen Playboy? (1966)) تا درامهای رزمجویانه با لباس تاریخی (La Venere dei pirati (1960))، و از وسترنهای اسپگتی (Johnny Golden Poker (1966)) تا آثار peplum (Death on the Arena (1962)، The Revenge of Spartacus (1964)). پس از ۱۹۷۱، بهعنوان ستاره در مینیسریالهای تلویزیونی ایتالیایی، نقشهای چالشیتر و مورد تحسین منتقدان به او واگذار شد.
یازده سال پس از کنارهگیری از پردهٔ سینما، اسکیلا بهدنبال قتل پدر صاحبخانهاش جوزپهٔ ۸۷ ساله توسط یک مستأجر دیوانه در ویلای او در via Campi di Torre Flavia در لادیسپولی، توجه رسانهها را جلب کرد.
نمایش بیشتر
