انیمیشن Ice Age 2002

«منفِرد» ماموثی است که درست زمانی راهی سمت شمال می‌شود که تقریباً همهٔ حیوانات دیگر برای فرار از زمستان سخت به سوی جنوب در حال کوچ‌اند. متأسفانه او با تنبلِ خواب‌آلودی به نام «سید» روبه‌رو می‌شود؛ او را از دست دو کرگدن نجات می‌دهد و بعداً از مهربانی‌اش پشیمان می‌شود، چون این پستاندار آزاردهنده خیلی زود کلافه‌اش می‌کند. در همین زمان، گروهی ببر دندان‌تیز نقشهٔ...

«منفِرد» ماموثی است که درست زمانی راهی سمت شمال می‌شود که تقریباً همهٔ حیوانات دیگر برای فرار از زمستان سخت به سوی جنوب در حال کوچ‌اند. متأسفانه او با تنبلِ خواب‌آلودی به نام «سید» روبه‌رو می‌شود؛ او را از دست دو کرگدن نجات می‌دهد و بعداً از مهربانی‌اش پشیمان می‌شود، چون این پستاندار آزاردهنده خیلی زود کلافه‌اش می‌کند. در همین زمان، گروهی ببر دندان‌تیز نقشهٔ انتقام از یک دهکدهٔ انسانی را می‌کشند؛ شکارچیان آن دهکده باعث کاهش جمعیت‌شان شده‌اند و هدفشان کودکی است که مادرش موفق می‌شود او را از صخره به زیر آب پرت کند و خیس‌خورده توسط دو مسافر دعوایی ما نجات می‌یابد. ببرها هنوز امیدشان را برای به‌دست آوردن آن وعدهٔ ناچیز از دست نداده‌اند و «دیگو» — شخصیتی زیرک و تهدیدآمیز — مأمور می‌شود گروه را به کمینگاه در «نیمه‌قله» بکشانَد تا تله را فعال کنند. این قصه تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است؛ شما می‌دانید که خصومت‌های اولیه تغییر خواهد کرد و کار گروهی، تاب‌آوری و وفاداری غالب می‌شود. با این حال فیلم خالی از شوخی نیست و صحنه‌های اکشن انیمیشنی در فضای برفی به‌خوبی طراحی شده‌اند. به‌نظر من وقتی فقط حیوانات محور داستان بودند بهتر بود؛ زاویهٔ انسانی کمی کسل‌کننده است و چیز زیادی به داستان اضافه نمی‌کند. موسیقی نسبتاً خوب است و ترکیبی از سبک‌های مدرن و کلاسیک را ارائه می‌دهد؛ کمی اسکیت روی یخ جذاب دارد و «دیگو» مرا به‌طرز لذت‌بخشی به «اسکار» در «شیرشاه» (۱۹۹۴) یادآوری می‌کرد. من امروز صبح تنهایی در سینما دیدمش که حیف شد — داستان محکمی دارد با شخصیت‌پردازی‌های قابل قبول و انیمیشن کارآمد اما نه مرز‌شکن. قطعاً کمی کلیشه‌ای است، اما بعد از بیست سال هنوز جذابیت دارد و من از آن لذت بردم. من واقعاً از این مجموعهٔ انیمیشن خوشم می‌آید. هر قسمت واقعاً خنده‌دار است و داستان خوبی دارد.