انیمیشن Free Birds 2013

«ماموریت شکرگزاری: وقت انتقامِ بوقلمون‌ها!» این انیمیشن دست‌کم‌گرفته شده است. قبول دارم که دیزنی در حال حاضر عرصهٔ انیمیشن را تحت سلطه دارد، اما این فیلم هرچند شاهکاری مثل آثار بزرگ دیزنی نیست، به‌قدری بد نیست که بشود آن را کامل نادیده گرفت. اشکالاتی دارد که بیشتر جزئی و قابل‌قبول‌اند؛ در انیمیشن‌ها همیشه منطق دنیای واقعی حکم‌فرما نیست، پس بهتر است از دیدن فیلم لذت ببرید...

«ماموریت شکرگزاری: وقت انتقامِ بوقلمون‌ها!» این انیمیشن دست‌کم‌گرفته شده است. قبول دارم که دیزنی در حال حاضر عرصهٔ انیمیشن را تحت سلطه دارد، اما این فیلم هرچند شاهکاری مثل آثار بزرگ دیزنی نیست، به‌قدری بد نیست که بشود آن را کامل نادیده گرفت. اشکالاتی دارد که بیشتر جزئی و قابل‌قبول‌اند؛ در انیمیشن‌ها همیشه منطق دنیای واقعی حکم‌فرما نیست، پس بهتر است از دیدن فیلم لذت ببرید تا اینکه دنبال ایراد بگردید. هدف اصلی فیلم کودکان‌اند، اما هرکسی می‌تواند از آن لذت ببرد، مشروط بر اینکه برای نود دقیقه بزرگسالی را فراموش کند. از نظر فنی کیفیت کار با آثار دیزنی، پیکسار، دریم‌ورکز و حتی سونی قابل‌مقایسه است؛ برای یک خانهٔ تولید تازه یا بیرون از چرخهٔ همیشگی، دستاورد قابل‌قبولی است. امیدوارم Reel FX در آینده انیمیشن‌های بیشتری بسازد و بیشتر رقابت کند. بازیگران نقش‌ها شناخته‌شده و پرستاره‌اند؛ شاید همهٔ نام‌ها را ندانستم، اما صداها قابل‌شناسایی بودند. داستان تا حدی پیش‌بینی‌پذیر است، اما به‌واسطهٔ محتوای سرگرم‌کننده‌اش توانست مرا جذب کند. قالب فیلم سفر در زمان است و کارگردانی آن را کسی از سازندگان «هورْتون می‌شنودِ یک کی؟» بر عهده داشته است. عده‌ای می‌گویند فیلم ضدشکرگزاری است، اما به نظر من صرفاً یک فیلم سرگرم‌کننده است. تا حدودی شبیه «پاپوش خوش‌شانس» (Happy Feet) است که در آن جمعی از حیوانات می‌خواهند گونهٔ خود را از چنگ humans آزاد کنند، اما روایت و لهجهٔ آن متفاوت است و حالتی شبیه «پنگوئن‌های ماداگاسکار» دارد. احتمال پشیمان شدن از دیدن فیلم کم است، مگر اینکه توقعات خیلی بالا داشته باشید؛ در مجموع فیلمی قابل‌قبول است، اگرچه به‌پای بهترین انیمیشن‌های همان سال نمی‌رسد. انتظار دنباله‌ای با عنوان «ماموریت تورداکن» را دارم. امتیاز: 7/10