انیمیشن Scoob! 2020

فکر می‌کنم می‌توانم به وارنر برادرز بابت تلاش برای احیای برند اسکوبی-دو و دادن گزینه‌ای به والدین برای نمایش به فرزندان‌شان در روزهای خانه‌نشینی تبریک بگویم، اما وقتی انبوهی از فیلم‌های کودکانه جدید و قدیمی (بسیار بهتر) وجود دارد، بهتر است به نفع بچه‌هایتان این فیلم را نادیده بگیرید و از دیدنش صرف‌نظر کنید. من هرگز طرفدار بزرگ کارتون اسکوبی-دو وقتی کودک بودم نبودم. مثل هر...

فکر می‌کنم می‌توانم به وارنر برادرز بابت تلاش برای احیای برند اسکوبی-دو و دادن گزینه‌ای به والدین برای نمایش به فرزندان‌شان در روزهای خانه‌نشینی تبریک بگویم، اما وقتی انبوهی از فیلم‌های کودکانه جدید و قدیمی (بسیار بهتر) وجود دارد، بهتر است به نفع بچه‌هایتان این فیلم را نادیده بگیرید و از دیدنش صرف‌نظر کنید. من هرگز طرفدار بزرگ کارتون اسکوبی-دو وقتی کودک بودم نبودم. مثل هر بچهٔ دیگری از آن لذت می‌بردم اما هرگز نمایش موردانتظاری نبود که منتظر پخش آن باشم. یادم می‌آید صبح‌ها با هیجان منتظر پخش قسمت جدید دراگون بال زد یا تیمون و پومبا بودم، ولی برای اسکوبی-دو چنین حسی نداشتم. شاید چون من همیشه به خیال‌پردازی و موضوعات فراتر از مرزها علاقه‌مند بودم، این‌که در سریال تقریباً هر پدیده فراطبیعی با «یه آدم دورگه با ماسک» توجیه می‌شود، برایم جذاب نبود. با این حال، سریال را دوست داشتم و خاطرم پر است از لحظات کلاسیک آن: لو رفتن‌های پی‌درپی شرورها، پریدن اسکوبی به آغوش شگی وقتی هر دو می‌ترسیدند، ساندویچ‌های غول‌آسا و... کنایه‌آمیز اینکه بزرگ‌ترین تمجید من از فیلم هم به همین نقطه ضعفش برمی‌گردد؛ برای طرفداران سریال این لحظات نوستالژیک خوشایند خواهند بود و کسانی که دنبال همان حس‌اند، دقیقاً چیزی را که می‌خواهند پیدا می‌کنند. با این وجود، هرچند Scoob! آن‌قدرها هم شبیه فیلم‌های شرکتی مملو از تبلیغات محصول نیست، اما حس می‌کنم استودیو از دارایی خودش خجالت زده است. فیلم آن‌قدر تلاش می‌کند به‌روز و متعلق به ۲۰۲۰ به نظر برسد که فراموش می‌کند چه چیزی سریال را برای خیلی‌ها ویژه می‌کرد. از انتخاب‌های موسیقایی کمی گیج‌کننده تا نقاط داستانی بیش از حد مدرن، روایت فیلم به‌طرز مشخصی مسیر یک داستان به سبک «اونجرز» را دنبال می‌کند و روی تم ابرقهرمانی تمرکز دارد. آن‌ها باور نداشتند Mystery Inc. و فرمول موفق سریال برای جذب مخاطب کافی باشد، پس از یکی از پردرآمدترین و سرگرم‌کننده‌ترین ژانرهای امروز قرض گرفتند و ماهیت اثرشان را از دست دادند. بنابراین، علی‌رغم وجود تقریباً همهٔ صحنه‌های کلاسیک کارتون در فیلم، اثر از منبع اصلی خود جدا به نظر می‌رسد. علاوه بر این، اگر طرفدار اسکوبی-دو نیستید و اطلاعاتی از آن ندارید، انتظار نداشته باشید فیلم چیزی را برایتان توضیح دهد. فِرد، ولمّا و دافی اوایل فیلم از شگی و اسکوبی جدا می‌شوند (به‌خاطر صحنه‌ای که به‌طرز مضحکی احمقانه است و فقط بچه‌ها آن را می‌پذیرند)، پس تقریباً هیچ رشد شخصیتی در آن گروه دیده نمی‌شود. فیلم بیشتر روی ماجرای دو نفره و دینامیک رابطه‌شان تمرکز دارد که به‌شکلی کلیشه‌ای اما مؤثر پرداخته می‌شود و سه‌پنجم دیگر گروه تقریباً دست‌نخورده می‌مانند. در واقع، وقتی خوب فکر می‌کنم، Scoob! حتی معمای مرکزی‌ای برای حل کردن ندارد! در کارتون‌ها هر قسمت دربارهٔ کشف این است که چه یا چه‌کسی موجب یک پدیدهٔ فراطبیعی شده؛ این فیلم هم فرمول را در پانزده دقیقهٔ اول (که نقش داستان‌های منشأ گروه را دارد) دنبال می‌کند و سپس مسیر کاملاً متفاوتی در روایت در پیش می‌گیرد. از ابهت و اغراق در داستان گلایه‌ای ندارم چون بی‌شک این یک فیلم بچه‌گانه است، اما همین تلاش‌های تحمیلی برای سازگار کردن اسکوبی-دو با ۲۰۲۰ برایم همه‌چیز را خراب می‌کند. بازی‌های صوتی به‌خوبی اجرا شده و شنیدن دوبارهٔ فرانک ولکر در نقش اسکوبی بسیار لذت‌بخش است. در مجموع، Scoob! تقریباً همهٔ لحظات کلاسیک کارتون اصلی را دارد که احتمالاً طرفداران را راضی و نوستالژیک خواهد کرد. اجرای صداها عمدتاً خوب است، به‌ویژه فرانک ولکر در نقش اسکوبی. اما استودیو با تلاش‌های بی‌شمار برای بروز کردن فرمول موفق سریال و کشاندن آن به ۲۰۲۰ به فیلم آسیب زده است. از طرحی شبیه به ابرقهرمان‌ها تا فقدان یک معمای مرکزی، فیلمنامه درگیر آشفتگی است (چهار نویسنده و سه اعتبار «داستان توسط» نشان می‌دهد). اگر طرفدار پروپاقرص سریال کارتونی باشید، ممکن است این فیلم شما را راضی کند، اما اگر ارتباط خاصی با این شخصیت‌ها یا ماجراهای کلاسیک آنها ندارید یا اصلاً چیزی دربارهٔ این فرنچایز نمی‌دانید، Scoob! نه برای معرفی و نه برای تبدیل شما کاری انجام نمی‌دهد. فیلمی نسبتاً قابل قبول از اسکوبی-دو برای کودکان. انیمیشن ظاهری خوب دارد و در کل صداپیشگی‌ها هم مناسب بود؛ به‌ویژه زک افرون در نقش فرد که خیلی خوب بود، و همین‌طور جینا رودریگز و آماندا سیفرید در نقش‌های ولمّا و دافی. اما از شگی ویل فورت زیاد خوشم نیامد (هنوز فکر می‌کنم متیو لیلارد تا به امروز در این نقش بی‌نقص بوده). به‌هرحال، فیلمی کاری و قابل قبول برای خانواده است؛ شخصاً از داستان‌های ماوراءالطبیعه در فرنچایز اسکوبی-دو خوشم نمی‌آید، اما برای خانواده مناسب است؛ اگر طرفدار قدیمی و جدی نباشید، می‌توانم بفهمم چرا برخی این نسخه را دوست ندارند. امتیاز: 3.25/5 این شخصیت‌ها هرگز جزو علاقه‌مندی‌های من نبوده‌اند و متأسفانه این فیلم خیلی بهتر از سریال کارتونی دور از واقعیت و فیزیکیِ دههٔ ۱۹۷۰ عمل نمی‌کند. فیلم با توضیحی دربارهٔ چگونگی آشنایی شگی جوان و سگش شروع می‌شود، سپس به زمان حال می‌پردازد که در آن دو نفر به همراه بقیهٔ گروه Mystery Inc. باید با هم جلوی نقشهٔ شرورانه‌ای را بگیرند تا نگهبان افسانه‌ای جهانِ زیرین — شکلی طیّال از کرِبِروس — را بر بشریت آزاد نکنند. انصافاً فیلم طولانی نمی‌شود و کیفیت انیمیشن سبک کلی را تا حدی به سریال اصلی نزدیک نگه می‌دارد؛ مشکل عمدهٔ فیلم اما نوشتار ضعیف و کلیشه‌ای آن است و شخصیت‌ها برای من بسیار آزاردهنده و مطابق با هر کلیشهٔ ممکن بازی می‌کنند. لو رفتن‌ها در پایان همیشه احمقانه بوده‌اند و اینجا هم تفاوتی ندارد — همه‌چیز خیلی سبک و ناامیدکننده است. ممکن است فیلم مخاطبان نوستالژیکِ بزرگسال را هدف گرفته باشد که آن را خوشایندتر به یاد می‌آورند، اما من واقعاً نمی‌توانم ببینم این برای بچه‌های امروز جذاب باشد و شاید محدودیت‌های زمان قرنطینه در اکرانِ این فیلم موجب شد که از شر دیدنِ این نسخه در سینما خلاص شویم.