فیلم Bad Taste 1987

پس آغاز می‌شود... با بودجه‌ای اندک، با بازی دوستان و فیلم‌برداری در آخر هفته‌ها؛ این‌گونه بود که پیتر جکسون، کارگردان پُرفروش نیوزیلند، کارش را آغاز کرد. زننده و دمدمی، با ماسک‌ها و جلوه‌هایی افتضاح، بازی‌های عجیب و دوبله‌ای نامناسب، این فیلم یک کلاسیک تمام‌عیار در گونه اسپلترِ دست‌ساز است. اشتیاق خالص و خِرَدِ خلاقانه از هر قاب آن می‌بارد. شاید چندان پا نیاورده و از مد...

پس آغاز می‌شود... با بودجه‌ای اندک، با بازی دوستان و فیلم‌برداری در آخر هفته‌ها؛ این‌گونه بود که پیتر جکسون، کارگردان پُرفروش نیوزیلند، کارش را آغاز کرد. زننده و دمدمی، با ماسک‌ها و جلوه‌هایی افتضاح، بازی‌های عجیب و دوبله‌ای نامناسب، این فیلم یک کلاسیک تمام‌عیار در گونه اسپلترِ دست‌ساز است. اشتیاق خالص و خِرَدِ خلاقانه از هر قاب آن می‌بارد. شاید چندان پا نیاورده و از مد افتاده باشد، اما همچنان جذابیت خاصی دارد و خوشحالم که در کودکی آن را دیدم. آغاز فروتنانه (و منزجرکننده) کارِ پیتر جکسون این فیلم مدت‌هاست به فراموشی سپرده شده و شاید بهتر است همین‌جا بماند: ویژگی برجسته‌ای ندارد و سزاوار بازکاوی در زمانی نیست که فیلم‌های بسیار بهتری برای تماشا هست. واقعاً سخت است تصور کنیم کارگردان بزرگ و مورداحترام امروز، کارش را با چنین اثر ضعیفی شروع کرده باشد. به‌نظر می‌رسد جکسون از وحشت ارزانِ دهه ۱۹۸۰ و کمدی‌های بدِ همان دوره تأثیر گرفته باشد، جایی که سلیقه‌ها دگرگون شده بودند. فیلم کاملاً آماتور است؛ این را می‌توان در فیلم‌برداری افتضاحِ پرِ دانه و تدوین نامناسب و ناپیوسته دید. جلوه‌هایی هست، اما تقریباً همه ارزان‌قیمت و پلاستیکی و نازیبا به‌نظر می‌رسند. با این حال، با توجه به بودجهٔ اندک و فقدان امکانات، به نظرم جکسون کار نسبتاً قابل‌قبولی انجام داده است. شاید خودِ کارگردان هم ترجیح دهد با این فیلم به یاد آورده نشود. داستان آن‌قدر ساده و سطحی است: یورش بیگانگان به یک جامعه روستایی کوچک که بیگانگان صرفاً به‌دنبال منبعی از پروتئین هستند—یعنی ما، انسان‌ها. خون و گوشت انسانی همه‌جا پخش است؛ فیلمی که ممکن است معدهٔ برخی را به هم بریزد و به‌حق هم چنین است. این فیلم صرفاً وحشت‌آور نیست؛ کمدی‌ای است پر از اکشن و صحنه‌های تهوع‌آور که اشتهای تماشاگر را برای پاپ‌کورن کم می‌کند و گاهی هوش و منطق بعضی شخصیت‌ها را زیر سؤال می‌برد، چرا که به‌جای رفتار منطقی، انگار تصادفی عمل می‌کنند.