فیلم Black Butterfly 2017

اگر می‌شد دو–سه تا از پایان‌های آخرِ این هفت پایان را حذف کنند، شاید «Black Butterfly» نمرهٔ بالاتری می‌گرفت. در وضعیت فعلی، فیلم به‌سختی و به زور از نظر من در حدِ «تازه» قرار می‌گیرد. امتیاز نهایی: ★★★ — شخصاً پیشنهاد می‌کنم این فیلم را یک‌بار تماشا کنید. --- فیلم یک تریلر معقول است و برای یک بار دیدن مناسب است. ماجرا با گزارش‌هایی از ربایش‌ها آغاز می‌شود؛ بعد...

اگر می‌شد دو–سه تا از پایان‌های آخرِ این هفت پایان را حذف کنند، شاید «Black Butterfly» نمرهٔ بالاتری می‌گرفت. در وضعیت فعلی، فیلم به‌سختی و به زور از نظر من در حدِ «تازه» قرار می‌گیرد. امتیاز نهایی: ★★★ — شخصاً پیشنهاد می‌کنم این فیلم را یک‌بار تماشا کنید. --- فیلم یک تریلر معقول است و برای یک بار دیدن مناسب است. ماجرا با گزارش‌هایی از ربایش‌ها آغاز می‌شود؛ بعد سراغ نویسنده‌ای تنها می‌رویم که همسرش را از دست داده و دختری را ملاقات می‌کند که در فروش خانه‌اش کمکش می‌کند. چون مدت‌هاست نتوانسته داستان درست و حسابی بنویسد، کلافه می‌شود و برای تاختن اعصابش با ماشین به یک کافهٔ نزدیک می‌رود. در راه با یک رانندهٔ کامیون برخورد می‌کند که اجازهٔ سبقت نمی‌دهد؛ نهایتاً از او سبقت می‌گیرد و بینشان دعوا شکل می‌گیرد. همان‌وقت مرد غریبه‌ای میان نویسنده و راننده می‌ایستد و از نویسنده دفاع می‌کند، راننده و آن‌ها متفرق می‌شوند و نویسنده که احساس می‌کند باید از او تشکر کند، به‌دنبالش می‌گردد و او را سوار می‌کند. نویسنده اصرار می‌کند که مرد غریبه برای شب طوفانی پیش او بماند، اما به‌زودی می‌فهمد که غریبه قصد رفتن ندارد... بقیهٔ داستان را خودتان باید ببینید؛ نگران نباشید، چیزی لو نرفته است. فیلم یک بار دیدنی با پیچش‌های خوب است؛ بنابراین پیشنهاد می‌کنم همه آن را ببینند. بازیگران شاخص: - جاناتان ریس مایرز - آنتونیو باندراس - پایپر پِرابو امتیاز من: 7/10 --- پایان من را بیشتر دوست دارم! نه آن پایانی که بعدش آمد! فیلم کمی غافلگیرکننده بود، اما خیلی هم عالی نبود. من از آن لذت بردم؛ فیلمی پرتعلیق، هیجان‌انگیز و با روایت سریع است. معمولاً این نوع آثار را دوست دارم؛ اگر شما هم سرگرمی را به شاهکار ترجیح می‌دهید، از این فیلم لذت خواهید برد. تنها آغاز کار کمی کند بود، اما وقتی ایدهٔ فیلم جرقه زد، به سرگرمی بی‌وقفه تبدیل شد. بخش‌های بعد بیشتر بین دو شخصیت در مکانی منزوی می‌گذرد؛ فضاسازی عالی است و با پیشرفت داستان، فیلم کاملاً شما را درگیر می‌کند. خلاصهٔ داستان: نویسنده‌ای الکلی و درگیر مشکلات که توسط یک غریبه در یک رستوران نجات پیدا می‌کند، او را برای شب طوفانی به خانه‌اش دعوت می‌کند. غریبه تصمیم می‌گیرد به نویسنده در کار نوشتن کمک کند و ماندنش طولانی می‌شود. با صحبت‌های بیشتر، نویسنده می‌فهمد چه کسی را به خانه‌اش آورده و برنامه‌های غریبه باعث بروز تنش بین آن‌ها می‌شود. بقیهٔ فیلم به آشکار شدن سرنوشت آن‌ها و پیچشی در پایان می‌پردازد. از آغازِ پردهٔ دوم، حدس‌زدن مسیر داستان شروع می‌شود. در ذهنم حداقل چهار یا پنج مسیر ممکن برای ادامهٔ داستان بود و این تنوع انتخاب‌ها یکی از دلایلی بود که از فیلم لذت بردم؛ چیزی که پیش‌بینی می‌کردم، رخ نداد و همین باعث شد پیچش پایان خوب، و اجراهای جاناتان ریس مایرز و آنتونیو باندراس موثر باشند. اما صحنهٔ پایانی قبل از تیتراژ من را ناامید کرد — به نظرم آن صحنه باید کلاً حذف می‌شد. غیر از آن ده ثانیهٔ آخر، فیلم خوبی بود. امتیاز: 7/10