فیلم The Return of the Pink Panther 1975

چهار سال پیش که به‌خوبی به‌خاطر سرقت الماس بی‌قیمت «پلنگ صورتی» متهم شده بود، حالا نوبت بازرس کلوزو (پیتر سلرز) است که بفهمد این بار چه‌کسی آن را دزدیده است. او گمان می‌کند مقصر باید دشمنش، سر چارلز لیتون (این‌بار با بازی کریستوفر پلامر)، باشد چون دستکش معروف او در محل جا مانده؛ اما خود لیتون ـ که قبلاً دزد جواهرات بوده ـ از این...

چهار سال پیش که به‌خوبی به‌خاطر سرقت الماس بی‌قیمت «پلنگ صورتی» متهم شده بود، حالا نوبت بازرس کلوزو (پیتر سلرز) است که بفهمد این بار چه‌کسی آن را دزدیده است. او گمان می‌کند مقصر باید دشمنش، سر چارلز لیتون (این‌بار با بازی کریستوفر پلامر)، باشد چون دستکش معروف او در محل جا مانده؛ اما خود لیتون ـ که قبلاً دزد جواهرات بوده ـ از این سرقت به همان اندازه گیج است چون کنار استخرش مانده بوده و از آن دور نشده است. کنجکاو می‌شود و تصمیم می‌گیرد او هم ماجرا را پی‌گیری کند؛ همین نقطه، قالب این کمدی دوست‌داشتنی را شکل می‌دهد. لیتون به محل وقوع سرقت می‌رود و کلوزو به خانه او می‌رود و در سوئیس با همسر او «کلودین» (کاترین شِل) ملاقات می‌کند؛ او فکر می‌کند شاید بالاخره ردِ دزد را گرفته باشد. مجموعه‌ای از صحنه‌های اسلپ‌استیک ساده‌لوحانه دنبال می‌شود، در حالی که رئیس هرچه بیشتر عصبانی‌اش، دریفوس، تلاش می‌کند او را تحت کنترل نگه دارد و کاتو (برت کووک) با حرکات آکروباتیک پرهیجان نقش دارد. تماشای فیلم لذت‌بخش است، اما موضوع کم‌کم به تکرار افتاده است. پلامر آن‌قدر در صفحه حضور ندارد که تأثیر زیادی بگذارد و شِل طوری به نظر می‌رسد که انگار واقعاً تعجب می‌کند چرا در یک فیلم از مجموعه «باند» حضور ندارد. فیلم سرگرم‌کننده است و سلرز هنوز با زمان‌بندی و اجرای استادانه‌اش لبخند بر لب می‌آورد، اما به نظر می‌رسد این شخصیت‌ها دیگر دارند کم‌رمق می‌شوند.