فیلم Freeheld 2015

یک داستان عاشقانهٔ لزبین دیگر نیست؛ بلکه مبارزه‌ای برای حقوق برابر است! به‌تازگی «کارول» را دیدم؛ خوشبختانه این فیلم شبیه آن نیست و در برخی جهات حتی بهتر است. فیلم بر اساس یک مستند کوتاه هم‌نام ساخته شده دربارهٔ یک زوج واقعی هم‌جنس‌گرا که در حالی که یکی از آن‌ها تحت درمان سرطان بود، برای حقوق برابر و مزایای بازنشستگی‌ می‌جنگیدند. این اثر بیش از اینکه...

یک داستان عاشقانهٔ لزبین دیگر نیست؛ بلکه مبارزه‌ای برای حقوق برابر است! به‌تازگی «کارول» را دیدم؛ خوشبختانه این فیلم شبیه آن نیست و در برخی جهات حتی بهتر است. فیلم بر اساس یک مستند کوتاه هم‌نام ساخته شده دربارهٔ یک زوج واقعی هم‌جنس‌گرا که در حالی که یکی از آن‌ها تحت درمان سرطان بود، برای حقوق برابر و مزایای بازنشستگی‌ می‌جنگیدند. این اثر بیش از اینکه صرفاً یک داستان عاشقانه باشد، درامی دربارهٔ مبارزه برای عدالت است، با این حال بخش عاشقانه‌اش هم بسیار تأثیرگذار است. الن پیج و جولیان مور هر دو درخشان بودند، اگرچه مور کمی مسن‌تر به‌نظر می‌رسید. بازی آن‌ها چنان بود که برایم لزبینی دلنشین‌تر از دگرجنس‌گرایی و حتی سایر هویت‌های جنسی جلوه کرد. نیمهٔ اول فیلم عمدتاً به رابطه اختصاص داشت و قصهٔ عاشقانه‌ای با وقار روایت می‌شد. در نیمهٔ دوم، با ورود استیو کَرل، فیلم به سوی وجوه دیگری از داستان گرایید. همهٔ بازیگران، از جمله مایکل شنن، بسیار خوب ظاهر شدند. طبیعی است که داستان تا حدی قابل‌پیش‌بینی باشد؛ این موضوع در آثار زندگی‌نامه‌ای امر شایعی است. اگر می‌خواستند داستان را دگرگون کنند باید فیلمنامه‌ای بسیار خلاقانه می‌نوشتند تا مخاطب چیزی کاملاً نو ببیند. به‌نظرم هدف کارگردان بازگویی صادقانهٔ یک داستان واقعی بوده و این کار را انجام داده است. پس به‌جای گلایه از خط داستانی، ببینید آیا فیلم الهام‌بخش است یا از جنبه‌های دیگر ارزش دیدن دارد. برای من فیلم تقریباً اثری احساساتی بود، اما در نیمهٔ دوم نوعی مصالحه رخ داد و آن‌وقت متوجه شدم فیلم چه پیامی می‌خواهد برساند. قطعاً یکی از فیلم‌های دست‌کم‌گرفته‌شدهٔ سال است. من این فیلم را مخصوصاً به بزرگسالان و با ذهنی بی‌طرف پیشنهاد می‌کنم، چون تنها دربارهٔ یک رابطهٔ هم‌جنس‌گرایانه نیست، بلکه دربارهٔ مبارزه برای برابری در جامعه است. ۸/۱۰