فیلم Those Fantastic Flying Fools 1967

از این کمدی‌درام نسبتاً ناامید شدم. با وجود بازیگرانی مصمم و باتجربه‌ی بریتانیایی و چند مهمان از آن‌سوی آب‌ها، فیلم بیشتر شبیهِ ترکیبی از «دور دنیا در هشتاد روز» (۱۹۵۶) و «موش روی ماه» (۱۹۶۳) است، اما نه جذابیتِ هیچ‌کدام را دارد و نه شوخ‌طبعی‌شان را. ماجرا این‌طور آغاز می‌شود که ملکه ویکتوریا خانه‌ی تمام‌الکتریکی «دوک بارست» (دنیس پرایس) را نابود می‌کند و درست در مراسم...

از این کمدی‌درام نسبتاً ناامید شدم. با وجود بازیگرانی مصمم و باتجربه‌ی بریتانیایی و چند مهمان از آن‌سوی آب‌ها، فیلم بیشتر شبیهِ ترکیبی از «دور دنیا در هشتاد روز» (۱۹۵۶) و «موش روی ماه» (۱۹۶۳) است، اما نه جذابیتِ هیچ‌کدام را دارد و نه شوخ‌طبعی‌شان را. ماجرا این‌طور آغاز می‌شود که ملکه ویکتوریا خانه‌ی تمام‌الکتریکی «دوک بارست» (دنیس پرایس) را نابود می‌کند و درست در مراسم افتتاح پل معلقِ مهندس نام‌آور «سر چارلز دیلوورتی» (لایونل جفریز)، پل را دره‌ای رها می‌کند که قرار بود از آن عبور کند. در همین حال، فینئاس تی. بارنُم (برل آیوِس) در آمریکا با پروژه‌هایش دچار مشکل شده و به بریتانیا فرار می‌کند، جایی که با این دو آقا آشنا می‌شود و آن‌ها با هم تصمیم می‌گیرند موشکی بسازند و به ماه بفرستند. قضایا ساده پیش نمی‌رود — به‌ویژه که شریک تجاری دوک کسی نیست جز «سر هنری واشینگتن-سمایث» (تری-توماس) که می‌فهمید رفتارها و نیرنگ‌های او قرار است پروژه را یکی پس از دیگری به فاجعه بکشاند. آن‌ها «پروفسور فون بولو» (گرت فروبِه) را برای طراحی پیشرانه استخدام کرده‌اند و تروی دوناهو («گِیلورد») آن‌قدر ساده‌لوح است که قرار است سوار آن موشک شود. همه‌ی عناصر لازم برای یک فیلم لذت‌بخش این‌جا هست، اما در مدت تقریباً دو ساعت فیلم خیلی از اوقات مثل موشکشان ناموفق عمل می‌کند و تا انتهایی که برای همه کنجکاوانه مناسب به‌نظر می‌رسد، مدت زیادی طول می‌کشد. فیلم بیش از حد اپیزودیک است و داستان زمان زیادی صرف می‌کند تا به مرحله‌ای برسد که موشک اصلاً ظاهر شود. ترکیبی نامنظم از شخصیت‌ها و زیرپیرنگ‌هاست که به بازیگران امکان نمایش می‌دهد، اما باعث می‌شود روایت به‌سختی و با کش‌وقوس پیش برود. تری-توماس برجسته است، اما عملاً همان کاری را می‌کند که همیشه انجام می‌دهد و دنیس پرایس ــ و نیز فروبِه ــ خیلی کم در فیلم ظاهر می‌شوند تا بتوانند تأثیر قابل‌توجهی در این گردهمایی رنگارنگ و شیک داشته باشند. راستش نیمه‌ی راه کمی خسته شدم و از آن پس هم حال بهتر نشد.