فیلم Ladyworld 2018

در حالی که از تلاش فیلم برای مسئول نشان دادن زنان در قبال رفتارمان نسبت به یکدیگر قدردانی می‌کنم، می‌فهمم مردی که این فیلم را ببیند ممکن است به‌خاطر کلی‌گویی‌های تهاجمی دربارهٔ مردان و نحوهٔ نگاه‌شان به زنان، خود را هدف‌گیری‌شده یا ناراحت احساس کند. چنین رویکردی می‌تواند پیام و ویژگی‌های فمینیسم را مخدوش کند. فیلم‌هایی با زیرلایهٔ فمینیستی باید نابرابری را به شکلی معقول...

در حالی که از تلاش فیلم برای مسئول نشان دادن زنان در قبال رفتارمان نسبت به یکدیگر قدردانی می‌کنم، می‌فهمم مردی که این فیلم را ببیند ممکن است به‌خاطر کلی‌گویی‌های تهاجمی دربارهٔ مردان و نحوهٔ نگاه‌شان به زنان، خود را هدف‌گیری‌شده یا ناراحت احساس کند. چنین رویکردی می‌تواند پیام و ویژگی‌های فمینیسم را مخدوش کند. فیلم‌هایی با زیرلایهٔ فمینیستی باید نابرابری را به شکلی معقول و آموزشی به نمایش بگذارند — نه اینکه مردان را از تماشای فیلم فراری دهند. من شخصاً همچنان منتظر فیلمی هستم که جنبه‌های مثبت روابط زنان را بررسی کند؛ بدون صحبت دربارهٔ مردان یا رفتارهای زنانهٔ خصمانه؛ فقط محتوایی واقعی، توانمندساز و قابل‌ارتباط. — لیلی میک قبلاً دربارهٔ این موضوع صحبت کرده‌ام؛ فکر می‌کنم دیدن The Killing of a Sacred Deer بحث را به راه انداخت. حالا می‌دانم داستان به این سادگی نیست، اما نکتهٔ اصلی‌ام این است: دو شکل عمده از «فیلم عجیب» وجود دارد. یکی فیلم‌هایی با شخصیت‌هایی زمینی و واقعی که تلاش می‌کنند در محیطی بی‌معنی و غیرواقعی سر در بیاورند. دیگری فیلم‌هایی است پر از شخصیت‌های عجیب و غیرواقعی که مجبورند در محیطی محتمل و زمینی وجود داشته باشند. من فقط طرفدار شکل اول هستم. Ladyworld از نوع دوم است. و موسیقیِ فیلم واقعاً اعصابم را به‌هم ریخت. نمرهٔ نهایی: ۱/۲ ستاره — کسالت‌آور و ناامیدکننده. در صورت امکان از دیدنش بپرهیزید.