مستند Super Size Me 2: Holy Chicken! 2017

«Super Size Me 2: Holy Chicken!» (ساخته‌ی مورگان اسپارلاک، ۲۰۱۷) دنباله‌ای بر مستند تاثیرگذارِ «Super Size Me» (۲۰۰۴) است که در آن اسپارلاک باز هم به سراغ صنعت فست‌فود می‌رود، این‌بار اما از پشت کانتر یک رستوران. او با راه‌اندازی یک فست‌فود تازه — «Holy Chicken!» — تلاش می‌کند نشان دهد که بازتبلیغِ صنعت غذا به‌عنوان «سالم‌تر» اغلب بیش از آن که واقعیت باشد، صرفاً...

«Super Size Me 2: Holy Chicken!» (ساخته‌ی مورگان اسپارلاک، ۲۰۱۷) دنباله‌ای بر مستند تاثیرگذارِ «Super Size Me» (۲۰۰۴) است که در آن اسپارلاک باز هم به سراغ صنعت فست‌فود می‌رود، این‌بار اما از پشت کانتر یک رستوران. او با راه‌اندازی یک فست‌فود تازه — «Holy Chicken!» — تلاش می‌کند نشان دهد که بازتبلیغِ صنعت غذا به‌عنوان «سالم‌تر» اغلب بیش از آن که واقعیت باشد، صرفاً یک تصویرسازی تبلیغاتی است. فیلم سه خط داستانی نسبتا مشخص دارد: آماده‌سازی و تحقیق برای افتتاح رستوران، بررسی صنعت مرغ (Big Chicken) و گفتگو با مرغداران. بخش گفتگوها با مرغداران به‌ویژه تلخ و تکان‌دهنده است؛ مردان بزرگی که در ظاهر سرسخت‌اند اما دروناً توسط سازوکاری ظالمانه شکسته شده‌اند. آن‌ها به بدهی‌ افتاده، مجبور به رقابت با دیگر مرغداری‌ها هستند در حالی که همه‌شان برای همان کارفرما کار می‌کنند، و در صورت قرار گرفتن در لیست سیاه، کسب‌وکارشان فلج می‌شود. اسپارلاک تعادل خوبی میان شوخ‌طبعی و سبک خاص خود با مسائل جدی برقرار می‌کند. یکی از قوت‌های فیلم روشن‌ کردن بی‌معناییِ بسیاری از واژگان و برچسب‌های تبلیغاتی است؛ اصطلاحاتی مثل «آزاددام»، «طبیعی»، «ارگانیک» یا «بدون قفس» در عمل اغلب کم‌اهمیت یا کم‌استاندارد تعریف شده‌اند. صحنه‌ای که اسپارلاک از سازمان غذا و دارو می‌پرسد حداقلِ معیار لازم برای استفاده از عبارت «آزاددام» چیست، و پاسخِ بسیار ناچیز آن‌ها، نمونه‌ای گویا از این فریب است. هرچند من متخصص کشاورزی یا اقتصاد نیستم و درستی همه ادعاهای فیلم را نمی‌توانم تضمین کنم، اما بزرگ‌ترین نتیجه‌ای که از فیلم گرفتم یادآوری این نکته بود که شرکت‌های فست‌فود بیشتر از سلامت مشتریان، به توان مصرف آن‌ها اهمیت می‌دهند. واژه‌هایی مانند «صنعتی‌دستی»، «دست‌ساز» و امثال آن غالباً ابزارهای بازاریابی‌اند تا شما را متقاعد کنند انتخاب‌تان صحیح است. در کل این مستند قابل‌تأمل و تحریک‌کننده است؛ اگر از سبک و لحن «Super Size Me» خوشتان آمده بود، احتمالاً از «Super Size Me 2: Holy Chicken!» هم بهره خواهید برد.