فیلم In Cold Blood 1967

این داستان نمونه‌ای بارز از پستی و خشونت انسان است. برای ۱۰٬۰۰۰ دلار که گفته می‌شود در گاوصندوق خانوادهٔ روستایی «کلاتِر» پنهان است، دو آزادیِ مشروط نقشه‌ای می‌کشند تا پول را از آنها بگیرند. «دیک» (اسکات ویلسون) طراح این نقشه است؛ مردی زشت و مکار که توانایی دارد «پری» (رابرت بلیک)، فردی کمتر بیرونیِ تهاجمی، را برای یورش بردن به خانه و سپس فرار به...

این داستان نمونه‌ای بارز از پستی و خشونت انسان است. برای ۱۰٬۰۰۰ دلار که گفته می‌شود در گاوصندوق خانوادهٔ روستایی «کلاتِر» پنهان است، دو آزادیِ مشروط نقشه‌ای می‌کشند تا پول را از آنها بگیرند. «دیک» (اسکات ویلسون) طراح این نقشه است؛ مردی زشت و مکار که توانایی دارد «پری» (رابرت بلیک)، فردی کمتر بیرونیِ تهاجمی، را برای یورش بردن به خانه و سپس فرار به مکزیک برای زندگی راحت، تحت تأثیر قرار دهد. مانند همیشه، بهترین نقشه‌ها به‌هم می‌ریزند و خیلی زود این دو مرد در صدر فهرست تحت تعقیب قرار می‌گیرند و توسط پلیس باهوش و سرسخت «دویی» (جان فورسایت) تعقیب می‌شوند. داستان براساس یک پروندهٔ واقعی به‌صورت برداشتِ ترومن کاپوتی ارائه شده و عملاً در دو بخش شکل می‌گیرد: بخش اول شخصیت‌ها و جرم را معرفی می‌کند و بخش دوم پیگرد و پیامدهای آن را نشان می‌دهد—و ریچارد بروکس داستان را اقتباس و هر دو بخش را با مهارت کارگردانی کرده است. اجراهای قوی از آن دو مرد دیده می‌شود؛ مردانی که آرزوهایشان خیلی زود به ناامیدی تبدیل می‌شود و در عین حال کمتر نشانه‌ای از انسانیت نشان می‌دهند—شاید تنها زمانی که بطری‌های قابل بازپرداخت جمع می‌کنند کمی وجدان نمایان شود. خشونتِ گرافیکی در فیلم کم است، اما خشونتِ نهفته بسیار زیاد است و به تخیل ما واگذار می‌شود. این روش، به‌خصوص همراه با بازی گاهی ملایم و ملاحظه‌کارانهٔ بلیک—نوعی رفتار تقریباً کودکانه—اثری نافذتر دارد. ابعاد روان‌شناختی شخصیت‌هایشان در پیشرفت داستان بسیار قابل بررسی است و این برای «دویی» به همان اندازه که برای ما جالب می‌شود اهمیت دارد. موسیقی متن نیز به‌شدت به احساس تهدید می‌افزاید، و فیلم‌برداری اغلب متحرک و پرشدت این حس را تقویت می‌کند. گاهی وسوسه می‌شوید کمی به این مردان آشکارا معیوب ترحم کنید، در حالی که سرنوشت گام‌های اجتناب‌ناپذیر خود را برمی‌دارد. تماشای این فیلم ارزش دارد؛ تحلیلی پیچیده از دو مرد با مرزهای اخلاقی اندک.