فیلم Sounder 1972

پس از یک شکار پرهیجان اما بی‌نتیجه، نیتن (با بازی پل وینفیلد) به‌همراه پسر خردسالش دیوید (کوین هوکس) به خانه بازمی‌گردد؛ خانواده‌ای نزدیک و دلسوز که با شکم‌های خالی روبه‌رو هستند. نیتن می‌داند تا فصل برداشت چیزی تغییر نخواهد کرد، اما چند ماهی تا آن زمان باقی است. او به‌خاطر دزدی غذا بازداشت شده و به دوازده ماه کار اجباری محکوم می‌شود؛ این مسئله ریبکا...

پس از یک شکار پرهیجان اما بی‌نتیجه، نیتن (با بازی پل وینفیلد) به‌همراه پسر خردسالش دیوید (کوین هوکس) به خانه بازمی‌گردد؛ خانواده‌ای نزدیک و دلسوز که با شکم‌های خالی روبه‌رو هستند. نیتن می‌داند تا فصل برداشت چیزی تغییر نخواهد کرد، اما چند ماهی تا آن زمان باقی است. او به‌خاطر دزدی غذا بازداشت شده و به دوازده ماه کار اجباری محکوم می‌شود؛ این مسئله ریبکا (سیسیلی تایسون) و بچه‌ها را مجبور می‌کند تا خودشان هر طور شده خرج و مخارج را تامین کنند و به کار کاشت و داشت ادامه دهند. نگرانی‌شان با این‌که حتی نمی‌دانند نیتن کجا زندانی است، بیشتر می‌شود؛ بنابراین دیوید با کمک همسایه مهربانشان، خانم بوت‌رایت (کارمن ماثیوز)، تلاش می‌کند دنبال او بگردد و با او تماس بگیرد تا هر دو از فکر و دعای یکدیگر آگاه شوند. فیلم دو اجرای قوی دارد: یکی از تایسون در نقش زنی که حاضر است هر کاری بکند تا خانواده‌اش را از هم نپاشد و از گرسنگی نجات دهد، و دیگری از هوکسِ پرشور و کاریزماتیک که به‌طرز تاثیرگذاری نقش جوانی را بازی می‌کند که فقط می‌خواهد کنار پدرش باشد. فیلم بار دیگر به تبعیض نژادی و بی‌عدالتی می‌پردازد، اما روی جنبه‌های مثبت هم دست می‌گذارد: بچه‌ها مصمم به درس خواندن‌اند و والدینی دارند که عزم‌شان را جزم کرده‌اند تا این فرصت تلف نشود. فیلم تأثربرانگیز اما نه احساساتی‌ست و امیدی در مورد آینده این کودکان القا می‌کند؛ و به لطف مداخله نسبتاً پرخطر خانم بوت‌رایت، شاید رگه‌هایی از انسانیت در برخی سفیدپوستان نیز جوانه بزند. ساخت اثر در نمایش سختی‌های زندگی آن‌ها و استانداردهای دوگانه جامعه‌ای که کار سخت برای دیگران سود می‌آورد، بسیار موثر است.