فیلم Anna 2019

یک اکشن-تریلر جاسوسی دهه ۱۹۸۰ نسبتاً قابل‌قبول که ترکیبی از Atomic Blonde، Red Sparrow و La Femme Nikitaِ بسّون است. ساشا لاس در نقش اصلی خوب ظاهر می‌شود و صحنه‌های مبارزه خوش‌ریتم و به‌خوبی کورئنوگرافی شده‌اند. داستان چندان ویژه نیست اما پیچش‌ها مناسب‌اند و فیلم به‌واسطه بازیگران مکمل، به‌ویژه هلن میرن، سرگرم‌کننده باقی می‌ماند. امتیاز: ۳٫۵/۵ اگر Red Sparrow نسخه بی‌کیفیتِ Atomic Blonde بود، پس نسخه...

یک اکشن-تریلر جاسوسی دهه ۱۹۸۰ نسبتاً قابل‌قبول که ترکیبی از Atomic Blonde، Red Sparrow و La Femme Nikitaِ بسّون است. ساشا لاس در نقش اصلی خوب ظاهر می‌شود و صحنه‌های مبارزه خوش‌ریتم و به‌خوبی کورئنوگرافی شده‌اند. داستان چندان ویژه نیست اما پیچش‌ها مناسب‌اند و فیلم به‌واسطه بازیگران مکمل، به‌ویژه هلن میرن، سرگرم‌کننده باقی می‌ماند. امتیاز: ۳٫۵/۵ اگر Red Sparrow نسخه بی‌کیفیتِ Atomic Blonde بود، پس نسخه بی‌کیفیتِ Red Sparrow چه می‌شود؟ …احتمالاً همان «آنا» است. امتیاز نهایی: ۱٫۵/۵ — خسته‌کننده و ناامیدکننده. تا حد ممکن از دیدن آن اجتناب کنید. من عاشق فیلم‌های لوک بسّون هستم. حتی وقتی آثار او ضعیف‌اند، باز هم از بسیاری فیلم‌های اکشن سطحیِ هالیوود و تولیدات مستقیمِ کم‌کیفیت بهترند. نکات زیادی هست که می‌توان درباره غیرقابل‌باور بودن بسیاری از اتفاقات و گاهی بازی ضعیف نقد کرد، اما دلیل تماشای فیلم لوک بسّون چیز دیگری‌ست: فیلم سواری‌ای پرهیجان و مفرح است که نفس نمی‌کشد، صحنه‌های اکشن الهام‌بخشی دارد، شوخی‌های ژانری دارد و تصویربرداری اغراق‌آمیز آن لذت‌بخش است. در ژانری که پر از تریلرهای جاسوسی کم‌هزینه اما محکم است، «آنا» حتی با بازیگران قابل و کارگردان باتجربه هم ناامیدکننده ظاهر می‌شود. امیدهایم با وعده یک فیلم جاسوسی با قهرمان زن در سبک جان ویک و بازی‌های مکملِ لوک ایوانز، هلن میرن و کیلین مورفی بالا رفته بود، اما «آنا» حتی نتوانست سرگرم کند. زمان فیلم صرف پرداخت هویت مخفی او، روابط عاشقانه متعدد، دردها و خیانت‌ها می‌شود و بسیار کم به فصول نیرنگ یا اکشن پرداخته شده است. ممکن است فیلم در سینماها اکران شده باشد، اما کیفیتش شبیه آثار بی‌کیفیت پخش مستقیم است که رؤیای بودجه‌ای بزرگ‌تر را در سر دارند. از لوک بسّون، کارگردان «لئون»، «نیکیتا» و «عنصر پنجم»، انتظار بیشتری داشتم؛ عجیب است که با چنین کارگردان و گروه بازیگری توانمند، «آنا» به اثری متوسط و بی‌روح تبدیل شده است. خوشبختانه لوک بسّون هنوز به‌اندازه‌ای شهرت دارد که اندکی توجه را به فیلمش جلب کند؛ اگر این‌طور نبود، احتمالاً این اثر مقلد هرگز ساخته نمی‌شد. داستان مدل جوانی به نام «آنا» (ساشا لاس) را روایت می‌کند که توسط «چنکوف» (لوک ایوانز) و رئیسش «اولگا» (هلن میرن) برای کار در کا.گ.ب استخدام می‌شود. او زیبایی دارد و مهارت‌های رزمی‌اش به‌سرعت اثربخشی‌اش را نشان می‌دهد و توجه سیا در قالب «میلر» (کیلین مورفی) را جلب می‌کند. خیلی زود او، میلر و مربی شوروی‌اش در بازی نسبتاً قابل‌پیش‌بینیِ گربه‌وماهی گرفتار می‌شوند. هیچ‌چیز کمکی به برجسته شدن فیلم یا جبران تکراری‌بودن داستان نمی‌کند: مبارزه، فرار، مبارزه، فرار… همه‌چیز کلیشه‌ای و صریحاً کسل‌کننده است. ایوانز و دِیم هلن لهجه‌هایی غلیظ دارند و هرچند هلن تا حدی روح نقش را می‌گیرد، ساشا لاس به‌عنوان قاتلی دو‌دست و جذاب تأثیرگذار نیست. تقریباً دو ساعت از زمان شماست؛ خوب فکر کنید که آیا دیدن آن ارزشش را دارد یا بهتر است کار دیگری انجام دهید.