فیلم Eight Legged Freaks 2002

هیولاهای هشت‌پا (Eight Legged Freaks) عنکبوت‌ها از مزرعه‌ای در پراسپِریتی، آریزونا فرار می‌کنند و به‌خاطر پسماندهای سمی که بی‌احتیاطانه در رودخانه‌ای نزدیک ریخته شده‌اند، به موجودات عظیم‌الجثه و گوشت‌خوار تبدیل می‌شوند. آیا ساکنان عجیب این شهر کوچک جان سالم به در می‌برند یا عنکبوت‌ها زمین را تسخیر و بشریت را نابود خواهند کرد؟ فیلم بی‌پروا ادای احترامی است به آثار موجوداتِ کلاس B دههٔ ۱۹۵۰؛ آثاری مثل...

هیولاهای هشت‌پا (Eight Legged Freaks) عنکبوت‌ها از مزرعه‌ای در پراسپِریتی، آریزونا فرار می‌کنند و به‌خاطر پسماندهای سمی که بی‌احتیاطانه در رودخانه‌ای نزدیک ریخته شده‌اند، به موجودات عظیم‌الجثه و گوشت‌خوار تبدیل می‌شوند. آیا ساکنان عجیب این شهر کوچک جان سالم به در می‌برند یا عنکبوت‌ها زمین را تسخیر و بشریت را نابود خواهند کرد؟ فیلم بی‌پروا ادای احترامی است به آثار موجوداتِ کلاس B دههٔ ۱۹۵۰؛ آثاری مثل Tarantula و Them! روحشان در این فیلم موج می‌زند و حس و حال آن ژانر را خوب بازسازی کرده است. شاید یکی از نقاط ضعف «هیولاهای هشت‌پا» استفاده از CGI باشد، اما حتی همین جلوه‌های بصری هم به فیلم آسیب نمی‌زند و در واقع بر جنبهٔ آشکاراً مضحک ژانر تاکید می‌کند — به چه طریق دیگری می‌توانستیم عنکبوت‌های ۲۰ پایی را ببینیم که به نوجوان‌های آزاردهنده حمله می‌کنند؟ شاید بعضی سخت‌گیرانه به فیلم نگاه کنند چون بازیگران عمدتاً در سطح ستارگانِ درجه‌دو قرار دارند، اما این هم از خصیصه‌های ژانر است. بازی‌ها خوب از آب درآمده‌اند: دیوید آرکتی کارتونی و بانمک است، کاری ووهر نقش زنِ قوی و مشت‌زننده‌ای دارد، و بچه‌ها (که یکی از آن‌ها نسخهٔ جوانِ اسکارلت جوهانسون است) واقعاً جذاب‌اند. کارگردان، الوری الکایم، که پس از They Nest (۲۰۰۰) نشان داده علاقهٔ خاصی به حشرات دارد، به اصول ژانر وفادار می‌ماند: شهرکِ عجیبِ غربی در دل بیابان با ساکنانی از دیوانه‌وار تا سیاست‌مدار کم‌فهم، و قصه‌ای که تهدید قریب‌الوقوع را با طنز دنبال می‌کند. به موسیقی جان آتمان گوش دهید که روی واریانت‌هایی از «Itsy Bitsy Spider» بازی می‌کند، و تصویربرداری آریزونا از جان اس. بارتلی چشم‌نواز است. اگرچه فیلمنامه به نکته‌بینی Tremors نمی‌رسد و ستارهٔ برجستهٔ Arachnophobia (۱۹۹۰) را ندارد، اما Eight Legged Freaks جای خود را در میان فیلم‌های سرگرم‌کننده و کمی دلهره‌آور حفظ می‌کند. همان‌طور که شعار فیلم می‌گوید: «از عنکبوت‌ها متنفر هستی؟ واقعاً از آن‌ها متنفر هستی؟ خوب، آن‌ها هم تو را دوست ندارند.» به‌طور کلی تار فیلم خوب تنیده شده است. امتیاز: 7/10