فیلم Sharknado 3: Oh Hell No! 2015

تقریباً از اینکه اعتراف کنم این فیلم را تماشا کردم خجالت می‌کشم. به هر حال می‌دانستم که قرار است فیلم بدی باشد، اما شرایطی وجود داشت: وقتی پسر کوچکم دیشب دید شبکه SyFy این آشغال را پخش می‌کند، اصرار داشت آن را ببینیم. گفتم باشه و چون معمولاً شب‌ها با بچه‌ها فیلم یا برنامه‌ای تماشا می‌کنم، همراهشان نشستم. واقعاً برای سطح افتضاحی که قرار بود حواسم...

تقریباً از اینکه اعتراف کنم این فیلم را تماشا کردم خجالت می‌کشم. به هر حال می‌دانستم که قرار است فیلم بدی باشد، اما شرایطی وجود داشت: وقتی پسر کوچکم دیشب دید شبکه SyFy این آشغال را پخش می‌کند، اصرار داشت آن را ببینیم. گفتم باشه و چون معمولاً شب‌ها با بچه‌ها فیلم یا برنامه‌ای تماشا می‌کنم، همراهشان نشستم. واقعاً برای سطح افتضاحی که قرار بود حواسم را بمباران کند آماده نبودم. فکر می‌کردم چون توانسته‌اند پول برای قسمت سوم جور کنند، حداقل نکات قابل‌ذکری در فیلم پیدا می‌شود؛ اما اگر بخواهم سخت تلاش کنم شاید تنها نکتهٔ مثبت، هشتگ‌هایی بود که گاهی پایین سمت راست صفحه ظاهر می‌شدند و تا حدی خنده‌دار بودند. بقیهٔ فیلم صرفاً توده‌ای از آشغال است. بازی‌ها بیش از حد ضعیف‌اند، جلوه‌های ویژه عمدتاً افتضاح‌اند و داستان؟ نامنسجم، مضحک و انگار تحت تأثیر مواد ممنوعه ساختگی شده است. روایت از واشنگتن به فلوریدا پرید و در نهایت به فضا رسید — کوسه‌ها در شاتل فضایی؟ فیلم آن‌قدر کم‌هوش و بی‌مایه است که حتی به‌عنوان کمدی هم سرگرم‌کننده نیست. حتی اگر مغزت را خاموش کنی باز با حجم چنین آشغالی روبه‌رو می‌شوی که حس می‌کنی سلول‌های خاکستریت در حال فرار از بدنت هستند. احتمالاً در تماشای این فیلم بیش از یک هفته میگساری مغزی به سلول‌هایم آسیب زدم. تعجب می‌کنم برخی فکر می‌کنند این فیلم شایستهٔ نمرهٔ ۱۰ از ۱۰ است؛ این ادعا حتی از خود درجهٔ افتضاح بودن فیلم هم عجیب‌تر است. اگر فیلمی لایق نمرهٔ بسیار پایین باشد، این یکی قطعاً ۱ از ۱۰ است. به ندرت فیلمی را این‌قدر پایین امتیاز می‌دهم؛ معمولاً چیزی هست که نمره را به ۲ یا ۳ برساند، اما نه در این مورد. «Oh Hell No!» لذت واقعی مجموعهٔ شارک‌نادو را افزایش نمی‌دهد، اما به‌صورت مصنوعی میزان تنش و هیجان را بزرگ‌تر می‌کند. به‌نظر می‌رسد منتقدان دیگر بی‌دلیل این فیلم‌ها را تحسین نمی‌کنند، چرا که این قسمت سوم اولین امتیاز منفی سری را در Rotten Tomatoes گرفت. امتیاز نهایی: نیم ستاره — خسته‌کننده/ناامیدکننده. در صورت امکان از دیدنش پرهیز کنید. ۷۱ از ۱۰۰ طوفان‌ها بدتر می‌شوند و حالا یک دیوار شارک‌نادو آماده است تا سواحل شرقی را نابود کند. چه شور و هیجانی! برخلاف «شارک‌نادو ۲» که انگار لحظه‌ای و بی‌برنامه ساخته شده بود، این قسمت داستانی محکم‌تر دارد که از تخیلاتی سرشار سرچشمه گرفته است. به‌شدت سادۀ مضحک و عمداً احمقانه، با جلوه‌های ویژهٔ ارزان و شوخی‌های بامزه — گَگ‌ها درخشان‌اند و طنز، بدون توسل به شوخی‌های کودکانه یا بی‌مزه، دقیقاً در جاهای مناسب عمل می‌کند. نمره‌های پایین مرا شگفت‌زده می‌کند؛ این یک کمپ‌مووی نابغه‌وار است که به‌خوبی اجرا شده است. فقط از آن لذت ببرید!