فیلم Black Mass 2015

«بالجر دارد ما را بازی می‌دهد و اداره را مسخره می‌کند. ما خیلی درگیر شده‌ایم و او هم این را می‌داند! خدا به فریادمان برسد.» «بلک ماس» داستان وایتِی بالجر (با بازی جانی دپ) را روایت می‌کند؛ برادری که سناتور ایالتی بود و خود رهبر خشن و بدنام گروه وینتر هیل در جنوب بوستون. فیلم جنایات او و تعاملات بعدی‌اش با اف‌بی‌آی را دنبال می‌کند. کارگردانی اسکات...

«بالجر دارد ما را بازی می‌دهد و اداره را مسخره می‌کند. ما خیلی درگیر شده‌ایم و او هم این را می‌داند! خدا به فریادمان برسد.» «بلک ماس» داستان وایتِی بالجر (با بازی جانی دپ) را روایت می‌کند؛ برادری که سناتور ایالتی بود و خود رهبر خشن و بدنام گروه وینتر هیل در جنوب بوستون. فیلم جنایات او و تعاملات بعدی‌اش با اف‌بی‌آی را دنبال می‌کند. کارگردانی اسکات کوپر باعث شده که اثر در عین داشتن بازی برجستهٔ نقش اول، از سطح بالایی که شایسته‌اش بود، عقب بماند. دپ کاملاً در نقش بالجر حل شده و اجراش یادآور آن است که او تا چه حد بازیگر توانمندی است؛ اما متأسفانه متریال تند و تیز فیلم هرگز به‌صورت سینمایی واقعاً جرقه نمی‌زند. شاید پیش از این آثار بزرگانِ چون کوپولا و اسکورسیزی ما را سخت‌دل کرده بودند، چون این فیلم بیش‌تر شبیه یک تقلید ارزان از آثار بزرگ‌تر است و سازنده‌ها اثری کاریکاتوری به ما داده‌اند. اگرچه فیلم به‌عنوان یک مطالعهٔ کاراکتریِ نقش اول جذاب است، بخش زیادی از روایت با احتیاط پیش می‌رود و احساسات را در جایی قرار می‌دهد که چندان مناسب نیست. بسیاری از شخصیت‌های فرعی که برای داستان مهم‌اند به‌خوبی شکل نگرفته‌اند و ریتم فیلم خسته‌کننده و کم‌دقت جلوه می‌کند. با این حال بازی‌های خوبی برای حمایت از دپ ارائه می‌شود، به‌ویژه جوئل اجرتن در نقش مأمور فاسد اف‌بی‌آی، جان کانولی، و فیلم‌برداری ماسانوبو تاکایاناگی با رنگ‌بندی‌های ملایم و سرشار از فضای تیره و مرموز. قصه‌ای جذاب در اینجا نهفته است که تلاش می‌کند بیرون بزند، اما انتظار ۱۵ ساله برای رسیدن آن به پردهٔ سینما ارزشش را نداشت. صحنه‌های واقعاً درخشان هست، اما انگشت‌شمار؛ در نهایت با یک اثر جمع‌وجور و محافظه‌کار در ژانر گنگستری روبه‌رو می‌شویم. امتیاز: 5/10 دومین‌باری بود که این فیلم را دیدم و راستش جز چند صحنه، تقریباً چیزی به‌خاطر نداشتم. بازی‌ها قابل‌قبول و کارگردانی خوب بود، اما با توجه به بازیگرانی مثل جانی دپ، جوئل اجرتن، بندیکت کامبربچ، کوین بیکن و دیگران انتظار داشتم یک تریلر جنایی عظیم ببینم؛ چیزی که در عمل شد یک فیلم محکم اما نه فراتر از آن. از همه بیشتر، گریم روی چهرهٔ دپ بیش‌تر حواس‌پرت‌کن بود تا کمک‌کننده. امتیاز: 3.5/5 از برخی دیگر از فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای دیپ بدتر نیست، اما اثری نیست که بخواهی بیش از یک‌بار آن را کشف کنی. اگر برای دیدن کامبربچ می‌نشینی، تقریباً حضور بسیار کمی دارد. می‌دانم از او در تبلیغات و برنامه‌های گفت‌وگو استفاده کردند؛ اما کلیپ‌هایی که در آن برنامه‌ها و تریلرها نشان می‌دهند، تقریباً همان صحنه‌های اوست. باز هم این نکته تکرار می‌شود که دولت آمریکا و کارکنانش فاسدند — تعجبی ندارد.