فیلم Helen of Troy 1956

برداشت اغلب فراموش‌شده رابرت وایز از داستان ایلیاد. این فیلم که اکنون بیش از شصت سال از ساخت آن می‌گذرد، گرچه در حدّ یک اثر تقریباً حماسی ساخته شده، در مقایسه با دیگر فیلم‌های برجسته سبک «شمشیر و صندل» جلوه چندانی ندارد. مقیاس اثر قابل‌انکار نیست؛ صدها بازیگر فرعی و صحنه‌های باشکوه و پرخرج دیده می‌شود، و انتخاب رابرت وایز به‌عنوان کارگردان هم نکته‌ای مثبت است. با...

برداشت اغلب فراموش‌شده رابرت وایز از داستان ایلیاد. این فیلم که اکنون بیش از شصت سال از ساخت آن می‌گذرد، گرچه در حدّ یک اثر تقریباً حماسی ساخته شده، در مقایسه با دیگر فیلم‌های برجسته سبک «شمشیر و صندل» جلوه چندانی ندارد. مقیاس اثر قابل‌انکار نیست؛ صدها بازیگر فرعی و صحنه‌های باشکوه و پرخرج دیده می‌شود، و انتخاب رابرت وایز به‌عنوان کارگردان هم نکته‌ای مثبت است. با این حال، مشکلات فراوان‌اند. یک ساعت ابتدایی فیلم بسیار کند و پیش‌پاافتاده است؛ فیلمنامه کم‌رمق توان جلب تماشاچی را ندارد و گاهی به‌طور ناخواسته خنده‌دار می‌شود. از سوی دیگر، بازی‌های اصلیِ پاریس و هلن—ژاک سرناس و روسانا پودستا—اگرچه از نظر ظاهری مناسب و هر دو خوش‌قیافه‌اند، اما توان بازیگری قابل توجهی نشان نمی‌دهند. ساخت فیلم در رم این حس را به وجود می‌آورد که گویی مسئول انتخاب بازیگر در لاتزیو، دو نفر از بورترین افراد منطقه را برای نقش‌ها برگزیده است. در میان بازیگران مکمل، چهره‌هایی معمولاً قابل‌اعتماد مانند سدرک هاردویک، استنلی بیکر، نیال مک‌گینیس، هری اندروز، تورین تچر و رابرت داگلاس حضور دارند، اما ترکیب نقش‌ها شامل بازیگرانی است که یا برای نقش‌هایشان پیر به‌نظر می‌رسند، یا نقش‌ها بد نوشته شده‌اند، یا در مورد داگلاس (آگاممنون) یک شخصیت مهم به‌طور ناامیدکننده‌ای کم‌استفاده مانده است. جدا از کار ضعیف پرده‌گذاری پس‌زمینه (back projection)، سکانس‌های اکشن دست‌کم از نظر ساختار قابل‌قبول‌اند. در نیمهٔ دوم فیلم، برای طرفداران ژانر «شمشیر و صندل» چیزهایی هست که خوشایند باشد، اما آیا این کافی است که فیلم را به‌عنوان یک پیشنهاد مطمئن برای مخاطبان تازه‌وارد معرفی کرد؟ من در این مورد مطمئن نیستم. خودم از طرفداران این ژانر هستم و پس از تماشای فیلم روشن شد چرا قبلاً چندان شناخته‌شده نبوده است: به‌سادگی کیفیت لازم را ندارد. از دید من امتیازِ فیلم 4 از 10 است—به خاطر ساخت سکانس‌های محاصرهٔ تروا، کار بدلکاری‌ها و اجرای پرحس‌وحالِ بیکر در نقش آشیل.