فیلم Die Hard with a Vengeance 1995

Die Hard with a Vengeance (1995) سومین قسمت از مجموعه Die Hard است که جان مک‌تیِرن آن را کارگردانی کرده و بروس ویلیس بار دیگر در نقش جان مک‌کلین ظاهر می‌شود؛ جِرِمی آیرونز در نقش بمب‌گذار نابغه‌ای به نام «سایمون» و ساموئل ال. جکسون به‌عنوان «زئوس» همراه او هستند. این فیلم نسبت به دنباله قبلی اصالت بیشتری دارد و بازیگران مکملِ درجه‌یک‌تری دارد؛ بسیاری آن...

Die Hard with a Vengeance (1995) سومین قسمت از مجموعه Die Hard است که جان مک‌تیِرن آن را کارگردانی کرده و بروس ویلیس بار دیگر در نقش جان مک‌کلین ظاهر می‌شود؛ جِرِمی آیرونز در نقش بمب‌گذار نابغه‌ای به نام «سایمون» و ساموئل ال. جکسون به‌عنوان «زئوس» همراه او هستند. این فیلم نسبت به دنباله قبلی اصالت بیشتری دارد و بازیگران مکملِ درجه‌یک‌تری دارد؛ بسیاری آن را پس از فیلم اول، محبوب‌ترین قسمت مجموعه می‌دانند. فیلم یک اکشن بزرگ، ساده و سرگرم‌کننده است که تمرکز اصلی‌اش روی صحنه‌های غیرقابل‌باور و هیجان‌انگیز است تا موضوعات عمیق‌تر؛ به‌همین‌خاطر گاهی می‌تواند «اغراق‌آمیز» یا کارتونی به‌نظر برسد، اما با این حال تماشای آن لذت‌بخش است و اجرای صحنه‌هایش نشان از توانایی ساختِ این‌گونه فیلم‌ها دارد. شروعِ داستان اندکی مصنوعی است — شوخی‌ها و ترفندهای سایمون در ابتدا تا حدی ساختگی به‌نظر می‌رسند — اما اگر کمی دوام بیاورید، فیلم شتاب می‌گیرد و غافل‌گیری‌هایی هم دارد. نقطه‌قوت اصلی فیلم، شیمی خوب روی پرده بین ویلیس و جکسون است؛ رابطهٔ متناقض و بامزهٔ آن‌ها همراه با قوس قصه‌ای‌ای که برای زئوس وجود دارد (رویارویی‌اش با تبعیض نژادی معکوس) جذاب است. از طرف دیگر، طرحِ شهریِ معمایی که فیلم دنبال می‌کند باعث می‌شود گاهی حس شود شخصیت‌ها صرفاً از یک موقعیت به موقعیت بعدی می‌روند بدون آنکه زمان زیادی برای ایجاد تنش طبیعی صرف شود؛ به‌نوعی شبیه بازی‌ای ساختاریافته است تا نبردی بی‌رحمانه برای بقا، و گاهی تا حدی تکراری می‌شود. جرمی آیرونز در نقشِ ضدقهرمان خوب بازی می‌کند، اما به‌پایه و شدتِ حضور هانس گروبر در فیلم نخست نمی‌رسد، بنابراین درگیری‌ها کمتر شخصی به‌نظر می‌رسند. جلوه‌های صوتی و موسیقی انرژی فیلم را حفظ می‌کنند، اما فراتر از ضرب‌آهنگ استاندارد اکشن نمی‌روند. بازیگران مکمل دیگر مانند گرَهم گرین و کولین کمپ نیز در نقش افسران حضور دارند و سم فیلیپس در نقشِ کاتیا یک ضدقهرمان سرد و تأثیرگذار است که برای برخی بینندگان خاطره‌انگیز و حتی کابوس‌ساز خواهد بود. فیلم حدوداً دو ساعت و هشت دقیقه است و در نیویورک سیتی و چند لوکیشن دیگر فیلم‌برداری شده است. در مجموع، Die Hard with a Vengeance از دنبالهٔ دوم بهتر است و از گستره لوکیشن‌ها و ایده‌های تازه سود می‌برد، اما همچنان از کشش خام و خلاقیتی که قسمت اول را کلاسیک کرد کمی فاصله دارد؛ در عین حال فیلمی سرگرم‌کننده، پرانرژی و ارزش‌مند برای طرفداران اکشن است. (امتیاز تقریبی: A-/B+)