فیلم Please Hold 2020

ماتئو جوان (اریک لوپز) یک صبح در راه رفتن به سرکار است که توسط یک مأمور پلیس خودکار دستگیر، مجبور به زدن دستبند و زندانی می‌شود — همه بدون دیدار یا صحبت با هیچ انسان واقعی. در سلول، صفحه‌نمایش بزرگ به او می‌گوید اعتراف کند وگرنه با ۴۵ سال زندان مواجه خواهد شد، اما او حتی نمی‌داند به چه جرمی متهم است. بی‌پول است و...

ماتئو جوان (اریک لوپز) یک صبح در راه رفتن به سرکار است که توسط یک مأمور پلیس خودکار دستگیر، مجبور به زدن دستبند و زندانی می‌شود — همه بدون دیدار یا صحبت با هیچ انسان واقعی. در سلول، صفحه‌نمایش بزرگ به او می‌گوید اعتراف کند وگرنه با ۴۵ سال زندان مواجه خواهد شد، اما او حتی نمی‌داند به چه جرمی متهم است. بی‌پول است و مجبور می‌شود در زندان کار کند تا بتواند به خانواده‌اش زنگ بزند و از آن‌ها پول قرض بگیرد؛ اما تماسِ کوتاهش تنها با وکیلی بی‌علاقه است که فقط دنبال گرفتن دستمزدش است. آیا او اصلاً فرصتی خواهد داشت تا به دادگاه برسد چه برسد به آزادی؟ و اگر هم بیرون برود، چه چیزهایی در انتظارش خواهد بود؟ در حالی که در بریتانیا بحث حذف هیئت منصفه از برخی محاکم مطرح است، این فیلم تصویر نگران‌کننده و تا حد زیادی باورپذیری از چگونگی فرسایش تدریجی حقوق را نشان می‌دهد، خاصه وقتی خودکارسازی ساده‌تر، ارزان‌تر و کم‌دردسرتر می‌شود و این بار بر کسانی تحمیل می‌شود که منابع محدودی برای مقابله با این فرهنگ ترسناک «پرداخت به‌ازای خدمات» دارند. لوپز نقش مرد بی‌چاره‌ای را که هر بار ناامیدتر و خشمگین‌تر می‌شود، خوب اجرا می‌کند، و پیام‌های متنی یکنواخت و پر از اصطلاحات حقوقی به‌طرزی مؤثر و گاه طنزآمیز نه تنها روند عدالت بلکه خودِ انسانیت را از معنا تهی می‌کنند. این فیلم بیست دقیقه ارزش وقت گذاشتن دارد و بعید است تا حدی با زندگی روزمره‌ی بسیاری از ما هم‌خوانی نداشته باشد.