فیلم Bad Education 2004

این فیلم در مرز باریکی قدم می‌زند؛ هم اثر سرگرم‌کننده و نسبتاً سکسی‌ای ارائه می‌دهد و هم به مسئله جدی سوءاستفاده جنسی که اگر همیشه توسط روحانیان صورت نگرفته باشد، دست‌کم در سایهٔ حمایت آن‌ها در اسپانیا دوران فرانکو اتفاق افتاده است، اشاره می‌کند. داستان حول بازیگر جوان «آنخل» (گائل گارسیا برنال) می‌چرخد که بی‌خبر پیش دوست قدیمی‌اش ظاهر می‌شود. آن مرد، «انریکه» (فله مارتینز)،...

این فیلم در مرز باریکی قدم می‌زند؛ هم اثر سرگرم‌کننده و نسبتاً سکسی‌ای ارائه می‌دهد و هم به مسئله جدی سوءاستفاده جنسی که اگر همیشه توسط روحانیان صورت نگرفته باشد، دست‌کم در سایهٔ حمایت آن‌ها در اسپانیا دوران فرانکو اتفاق افتاده است، اشاره می‌کند. داستان حول بازیگر جوان «آنخل» (گائل گارسیا برنال) می‌چرخد که بی‌خبر پیش دوست قدیمی‌اش ظاهر می‌شود. آن مرد، «انریکه» (فله مارتینز)، حالا کارگردان موفقی شده و آنخل—شاید از سر خوش‌بینی—امید دارد که دست‌نوشتهٔ ناتمامی که آورده کلید ورود او به دنیای موفقیت باشد. روشن می‌شود که آن‌ها از زمان مدرسه—حدود شانزده سال—یکدیگر را ندیده‌اند و آن دست‌نوشته تا حدی نیمه‌زندگی‌نامه‌ای است؛ آن دو را به کودکی‌شان بازمی‌گرداند، زمانی که زیر نظر «پدر مانولو» (دانیل خیمنز کاسو) در مدرسه‌ای کاتولیک بودند و در آنجا روابط جنسی با هم و با دیگران داشته‌اند، با درجات مختلف رضایت. روایت بی‌شک تاریک است، اما در عین حال طنز و روابط جنسی در جریان قصه فراوان است. فیلم عمداً ما را به قضاوت دربارهٔ میزان حقیقت، خیال‌پردازی یا صرفِ هیجانِ آنخل وا می‌گذارد و دیدگاهی نسبتاً منحصربه‌فرد دربارهٔ چگونگی اعمال انتقام پیش می‌نهد. روایت پیچیده است؛ زمان‌ها و شخصیت‌ها جابه‌جا می‌شوند و تماشای آن فکر را به حرکت درمی‌آورد — قطعاً ارزش دیدن دارد.