فیلم Magic Mike 2012

این فیلم تا حدی شبیه یک سخنرانی سیاسی است: وعده‌های بزرگ می‌دهد اما به ندرت آنها را عملی می‌کند. چنینگ تیتوم نقش رقصندهٔ مردی را ایفا می‌کند که کنار شغل سقف‌سازی‌اش، با گروه «کینگز آو تمپا» در باشگاه «دالاس» (متیو مک‌کانهی) رقص‌های تحریک‌آمیز اجرا می‌کند. در همین حال، «آدام» (الکس پتیفر) در بداقبالی به‌سر می‌برد و چون ظاهر خوشایند و تمایل دارد، «مایک» او را...

این فیلم تا حدی شبیه یک سخنرانی سیاسی است: وعده‌های بزرگ می‌دهد اما به ندرت آنها را عملی می‌کند. چنینگ تیتوم نقش رقصندهٔ مردی را ایفا می‌کند که کنار شغل سقف‌سازی‌اش، با گروه «کینگز آو تمپا» در باشگاه «دالاس» (متیو مک‌کانهی) رقص‌های تحریک‌آمیز اجرا می‌کند. در همین حال، «آدام» (الکس پتیفر) در بداقبالی به‌سر می‌برد و چون ظاهر خوشایند و تمایل دارد، «مایک» او را به جمع می‌پذیرد تا در مقابل جمعی از زنان خواهان خوش‌گذرانی جلوه کند. معلوم می‌شود که تماشاگران او را می‌پسندند و به‌زودی درآمد قابل‌قبولی به‌دست می‌آورد و امیدوار می‌شود بتواند به مربی‌اش کمک کند تا باشگاه خودشان را داشته باشند. اما آدام ذهنی عاقلانه ندارد و ترکیب پول نقد آسان و مواد مخدر کم‌عمق خیلی زود همهٔ چیزهایی را که آنها برایش تلاش کرده‌اند به خطر می‌اندازد. انصاف که بدهیم، تیتوم واقعاً برای پرداختن به شخصیتش تلاش کرده و با اشتیاق وارد نقش می‌شود. مک‌کانهی هم نسبتاً باورپذیر است. مشکل از پتیفر است؛ او مرد خوش‌قیافه‌ای است اما بیشتر در ظاهر حضور دارد تا در روح شخصیت — طوری که گویی کاریزمایی ندارد. رقص‌ها تا حدی خوب اجرا شده‌اند اما استیون سودربرگ چندان شهامت نشان نمی‌دهد تا کاملاً خواسته‌اش را محقق کند. برای فیلمی که ظاهراً دربارهٔ جنسی‌شدن بدن مردانه است، ما قربانیِ نمایش‌دادنِ برهنگیِ زنان بیش از مردان می‌شویم و این به نظرم تا حدودی هدف اصلی را خنثی می‌کند. منظورم این نیست که باید صحنه‌های کاملاً آشکار و افراطی نمایش داده شود، اما اگر می‌خواهی دربارهٔ سوء‌استفادهٔ جنسی و ابعاد مثبت و منفی آن داستانی بگویی، باید برخوردی طبیعی‌تر وجود داشته باشد. اگر دیدنِ این موضوع آدم را تکان نمی‌دهد، پس قطعاً نیاز به تدوینی کمتر «استراتژیک» دارد. طنز فیلم کلیشه‌ای است و هر چه جلوتر می‌رود، وقتی وارد قلمروی ملودرام‌های از نوع «عزیزم، دوستت دارم، رفیق!» می‌شود، انرژی‌اش تحلیل می‌رود. حیف است؛ فیلم پتانسیل داشت، اما در نهایت نسخه‌ای پرزرق‌وبرق‌تر اما ضعیف‌تر از فیلم بسیار اصیل‌تر Full Monty (1997) از آب درمی‌آید.