فیلم Truth 2015

وقتی روزنامه‌نگاری بی‌دست‌وپا می‌شود! فیلمی غافلگیرکننده و در حد انتظارِ خوب که می‌توان آن را با برندهٔ اسکار «اسپات‌لایت» مقایسه کرد. اما به‌اندازهٔ آن محبوب نشد؛ چون موضوعش مربوط به سیاست آمریکا بود و به نظر می‌رسد دنیا چندان توجهی نشان نداد. شکست در بازار داخلی اما بسیار تأسف‌آور بود. کارگردان فیلم تازه‌کار بود و کار فوق‌العاده‌ای انجام داد؛ حتی فیلمنامهٔ خوبی هم نوشته بود. فیلم...

وقتی روزنامه‌نگاری بی‌دست‌وپا می‌شود! فیلمی غافلگیرکننده و در حد انتظارِ خوب که می‌توان آن را با برندهٔ اسکار «اسپات‌لایت» مقایسه کرد. اما به‌اندازهٔ آن محبوب نشد؛ چون موضوعش مربوط به سیاست آمریکا بود و به نظر می‌رسد دنیا چندان توجهی نشان نداد. شکست در بازار داخلی اما بسیار تأسف‌آور بود. کارگردان فیلم تازه‌کار بود و کار فوق‌العاده‌ای انجام داد؛ حتی فیلمنامهٔ خوبی هم نوشته بود. فیلم بر اساس خاطرات مری مپس با عنوان «حقیقت و وظیفه» ساخته شده است. موضوع فیلم حول روزنامه‌نگاری می‌چرخد و در ماه‌های پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۴ رخ می‌دهد. تمرکز آن روی برنامهٔ معروف شبکهٔ CBS، «۶۰ دقیقهٔ چهارشنبه»، است؛ قسمتی که با انتشار اسنادی نشان می‌دهد جورج دبلیو. بوش در دههٔ ۱۹۸۰ مدارک را دستکاری کرده تا راهی خدمت نظامی شود. خیلی زود تهیه‌کننده تا مجری و همهٔ افراد دخیل در آن برنامه با واکنش‌های شدید مواجه شدند. بخش‌های باقیماندهٔ فیلم تلاش می‌کند نشان دهد مدعیان چگونه تصمیم می‌گیرند با این مسئله مقابله کنند و آیا در این راه موفق می‌شوند یا نه. کت بلانشت همیشه برایم جذاب نبوده، اما هیچ‌گاه در بازی‌هایش شک نکرده‌ام. در این فیلم فوق‌العاده است و از نظر ظاهر هم بسیار چشم‌نواز به نظر می‌رسد. یکی از نمایش‌های برجستهٔ اوست و سزاوار نامزدی در جوایز مختلف بود؛ نمی‌فهمم چرا کاملاً نادیده گرفته شد. بازیگران دیگر هم درخشان‌اند؛ به‌ویژه رابرت ردفورد که در نقش مجری خبری عملکردی بی‌نقص دارد. او کمی سالخورده است، وگرنه شاید می‌شد تصور کرد روزی در نقشی شبیه به دونالد ترامپ در یک بیوپیک یا کمدی ظاهر شود. همان‌طور که فیلم سرنوشت مپس را نشان می‌دهد، به نظرم نیروهای پنهان و قدرتمند مانع شدند که این فیلم در مرکز توجه قرار بگیرد. با این حال برای من این فیلم یکی از آثار ضروریِ سال است، به‌خصوص اگر به سیاست آمریکا علاقه‌مندید. پایان داستان غم‌انگیز است؛ در حالی که بسیاری از فیلم‌های روزنامه‌نگاری بر توانایی و قدرت رسانه تأکید می‌کنند، این فیلم مسیر عکس را می‌پیماید. دیالوگ‌هایی که کت در یکی از صحنه‌های پایانی می‌گوید بسیار تأثیرگذارند. ۸/۱۰