فیلم Say Anything 1989

فراموشش کن، برام مهم نیست... دوستت دارم! نمی‌فهمم چرا امتیاز کاربران این فیلم فقط کمی بالای ۷۰٪ است؛ شاید چون بعضی‌ها یک فیلم عاشقانه‌ی صادقانه را به‌عنوان اثری هیجان‌انگیز، هوشمندانه یا پر از اکشن درنظر نمی‌گیرند. اما راستش این فیلم دارد تبدیل می‌شود به یکی از فیلم‌های موردعلاقه‌ام — نه فقط در ژانر رمانتیک، بلکه در میان تمام فیلم‌ها. خودم هم زیاد فیلم عاشقانه نمی‌بینم، چون...

فراموشش کن، برام مهم نیست... دوستت دارم! نمی‌فهمم چرا امتیاز کاربران این فیلم فقط کمی بالای ۷۰٪ است؛ شاید چون بعضی‌ها یک فیلم عاشقانه‌ی صادقانه را به‌عنوان اثری هیجان‌انگیز، هوشمندانه یا پر از اکشن درنظر نمی‌گیرند. اما راستش این فیلم دارد تبدیل می‌شود به یکی از فیلم‌های موردعلاقه‌ام — نه فقط در ژانر رمانتیک، بلکه در میان تمام فیلم‌ها. خودم هم زیاد فیلم عاشقانه نمی‌بینم، چون هرچقدر هم زیبا باشند، اغلب طوری نشان می‌دهند که انگار دنیای افسانه‌ای وجود دارد. زیبایی Say Anything در همین است که شما را به وجود دنیای افسانه‌ای امیدوار نمی‌کند؛ خیلی صادقانه می‌گوید برای خوشبختی نیازی به چیزهای زیاد نیست، فقط داشتنِ کسی که او را دوست داری و او هم همان‌قدر تو را دوست دارد کافی است. این فیلم سال ۱۹۸۹ ساخته شده اما همچنان مرتبط و مناسب است، چون عشق فراتر از زمان است. اگر می‌خواهید معنی عشق را در خالص‌ترین شکلش حس کنید، این فیلم را از دست ندهید. «قلبم را به او دادم و او برایم یک خودکار آورد» — این جمله تکان‌دهنده است؛ اگر کمی تأمل کنید معلوم می‌شود او خودکار را داد چون نمی‌توانست قلب پر از عشقش را بازپس بدهد. کارگردان در این فیلم تلاش نکرده چیزی را به زور ویژه کند و همین سادگی و صداقت در پایان باعث می‌شود فیلم واقعاً خاص باشد. نمره‌ام: ۱۰ از ۱۰ — یکی از بهترین فیلم‌ها در مورد عشق. --- تابستان بعد از فارغ‌التحصیلی در سیاتل، اواخر دهه هشتاد ایون اسکای در نقش دیان بازی می‌کند، دختری "پِرِپی" که کمی ناهمگون است و بعد از فارغ‌التحصیلی با شروع رابطه‌ای با لوید دوبلر (با بازی جان کاپداک) دوباره جان می‌گیرد. دیان بورسیه‌ای برای یک دانشگاه معتبر در انگلستان دارد و پدرش (با بازی جان ماهونی) نمی‌خواهد یک کیک‌باکسر بی‌هدف مانع موفقیت او شود. جون کاسک نقش خواهر لوید را به‌خوبی بازی می‌کند و بیبی نویراث در نقش معلم او یک حضور کوتاه دارد. Say Anything (1989) فیلمی در ژانر درام/رومنس رشد‌یابی است که منتقدان آن را تحسین کرده‌اند و طرفداران زیادی دارد. تا حدی با این نظر موافقم: موقعیت‌ها و روابط فیلم بوی زندگی واقعی می‌دهد و می‌توان فهمید که نویسنده/کارگردان کامرون کرو و بازیگران برای خلق این حس واقع‌گرایانه وقت و انرژی گذاشته‌اند. مثلاً دو تا از بهترین دوستان لوید دخترند، کوری و دی.سی.، که سعی می‌کنند به او در رابطه جدیدش مشاوره بدهند. نمونه‌ی دیگر، رابطه صادقانه دیان با پدرش است. نیمهٔ اول فیلم پر از صحنه‌های باکیفیت است، مثل صحنه‌ای که کوری در مهمانی گیتار می‌زند و هنوز درباره عشق گذشته‌اش احساساتی است. خوشبختانه برخلاف فیلم‌هایی مثل Porky’s یا American Pie، خبری از لودگی نوجوانانه و هزل‌آمیز نیست؛ یعنی Say Anything فیلمی باوقار در ژانر نوجوانی-دانشگاهی است. با این حال من طرفدار بزرگ کاپداک نیستم و به‌نظرم کرو چندان در قاب‌گیریِ بازیگرانی چون اسکای برای برجسته‌کردن زیبایی‌شان مهارت ندارد (منظورم چیزی خارج از سکس‌نمایی یا ابتذال نیست). همچنین نیمهٔ دوم فیلم به‌اندازهٔ نیمهٔ اول سرگرم‌کننده نیست، چون شوخی‌ها و حال‌وهوای فارغ‌التحصیلی را کنار می‌گذارد و بیشتر روی رابطه نزدیک‌تر دیان و لوید و افشاگری‌های غیرمنتظره درباره پدر دیان تمرکز می‌کند. کسانی که علاقه‌مند به داستان‌های عاشقانه‌اند احتمالاً نیمهٔ دوم را بیش‌تر می‌پسندند. فیلم قابل قبول و محترم است، اما کرو در آثار دیگری مثل Fast Times at Ridgemont High (1982) و Jerry Maguire (1996) کار بهتر و برجسته‌تری انجام داده است. مدت فیلم: ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه. صحنه‌ها در سیاتل فیلم‌برداری شده‌اند؛ ساحل کیتسیلانو در ونکوور (صحنهٔ فارغ‌التحصیلی)، لس‌آنجلس و نورث هالیوود (صحنهٔ بووم‌باکس). نمره: C+