فیلم Five Nights at Freddy’s 2023

فی‌ان‌ای‌اف عالی بود؛ کاش خون بیشتری داشت. همهٔ صحنه‌های قتل یا بیرون از کادر بودند یا خیلی تاریک و عملاً قابل دیدن نبودند. من واقعاً متوجه نقدهای منفی نشدم. این بهترین فیلمی که دیدم نیست، ولی از تماشا لذت بردم. داستان جالب بود، لحظات ترسناک و طنزآمیز داشت، تنش زیادی ایجاد می‌کرد، بازی‌ها خوب بود، فیلم‌برداری مناسب بود و جلوه‌های ویژه (هم عملی و هم CGI)...

فی‌ان‌ای‌اف عالی بود؛ کاش خون بیشتری داشت. همهٔ صحنه‌های قتل یا بیرون از کادر بودند یا خیلی تاریک و عملاً قابل دیدن نبودند. من واقعاً متوجه نقدهای منفی نشدم. این بهترین فیلمی که دیدم نیست، ولی از تماشا لذت بردم. داستان جالب بود، لحظات ترسناک و طنزآمیز داشت، تنش زیادی ایجاد می‌کرد، بازی‌ها خوب بود، فیلم‌برداری مناسب بود و جلوه‌های ویژه (هم عملی و هم CGI) قابل قبول بودند. طراحی صحنه و موجودات هم عالی بود. فیلم لزوماً نباید یا بهترین باشد یا افتضاح. سینمایی که دیدم پر از تماشاگر بود و واکنش‌ها خوب بود؛ خودم هم لذت بردم. بازی‌ها را زیاد تجربه نکردم، اما از ویدیوهای تحلیل و لورهایی که دیدم سر درآوردم و از واکنش مخاطبان معلوم بود که اگر بازی‌ها را بشناسید، نکات جالبی در فیلم هست. این اصلاً نکتهٔ منفی نیست؛ همیشه جالب است سازندگان جزئیاتی برای طرفداران واقعی بگذارند که آن‌ها خوشحال شوند. به‌عنوان تماشاگری که بازی‌ها را کامل نمی‌شناسد، از فیلم لذت بردم. البته آشنایی با لور قطعاً لذت را بیشتر می‌کرد، ولی فیلم به‌خودی‌خود کمبود نداشت و نیازی نیست حتماً بازی‌ها را دیده باشید؛ همه‌چیز نسبتاً خوب توضیح داده می‌شود. از نظر وحشت هم باید گفت فیلم ردهٔ PG-13 است؛ برخی بابت نبود خون و خشونت گله داشتند — خب فیلم برای ردهٔ PG-13 ساخته شده. با این حال، آنچه از المان‌های وحشت در فیلم هست را خوب اجرا کردند. من از سه شخصیت اصلی خوشم آمد؛ جاش هاتچرسن، پایپر روبیو و الیزابت لِیل در نقش‌هایشان خوب بودند. خوشحالم جاش هاتچرسن برگشته و امیدوارم در فیلم‌های بیشتری حضور داشته باشد. آیا جاش هاتچرسن زمانی مشهور نبود؟ اینجا نقش برادر درگیر مشکلات "ابی" (پایپر روبیو) را بازی می‌کند. عمهٔ آن‌ها (مری استوارت مسترسن) مطمئن نیست که او بتواند از دختر مراقبت کند — بعد از آن‌که او در حوض مرکز خرید پدری را از سر راه برمی‌دارد و اخراج می‌شود، مایک باید دنبال کار جدید بگردد. فرصت‌ها کم است، اما شیفت شب نگهبانی در یک پیتزافروشی قدیمی و متروکه خالی است. چقدر می‌تواند سخت باشد؟ ملاقات با مأمور پلیس مرموز «ونسا» (الیزابت لِیل) باید زنگ خطر را به صدا در می‌آورد، و وقتی او برای یک شیفت شب مجبور است «ابی» را همراه خود ببرد مشخص می‌شود که این‌جا رازهایی دارد و می‌داند چطور امیدها و ترس‌های مایک و خواهرش را بازی دهد. آیا آن‌ها می‌توانند به‌اندازهٔ کافی عاقل و متمرکز بمانند تا این هزارتوی خرگوش‌های مکانیکی شرور را از سر بگذرانند؟ متأسفانه حضور متیو لیلارد کمکی به فیلم نکرده — این هم مثل بقیه فقط تلاشی نسبتاً بی‌منطق برای ساخت یک معمای ترسناک است که چیز چندانی برای ترساندن ندارد. روبیو نسبتاً خوب است، اما اتفاقات کافی برای جبران آغاز بسیار کند، دیالوگ‌های زیاد و اصل نسبتاً کودکانهٔ ماجرا وجود ندارد. با بزرگ‌تر شدن هالووین، احتمالاً فیلم‌های میان‌ردهٔ بیشتری با بازیگران شناخته‌شده می‌بینیم؛ اما با وجود بازیگران مطرح، این فیلم بیشتر مناسب کانال‌های ترسناک در ساعت دو نصفه‌شب است. من هشت سال و نیم منتظر این فیلم بودم و آن‌چه خواستم دریافت کردم. تنها ایرادم این است که کاش ترسناک‌تر و کمی خونین‌تر بود. به‌خاطر علاقه‌ام به این فرنچایز بهش پنج ستاره می‌دهم — جانبدارم و از بچگی این مجموعه را دوست داشتم! کاش کمی خون بیشتر داشت. من فیلم FNAF را دوست داشتم، هشت سال منتظرش بودم و از انتظاراتم برآورده شدم! تنها نکته‌ای که ناراحتم می‌کند این است که کاش خون بیشتری در فیلم بود. به‌عنوان کسی که هرگز بازی‌های FNAF را بازی نکرده، واقعاً از فیلم لذت بردم. بازیگری خوب بود، روبات‌ها فوق‌العاده به نظر می‌آمدند، اما داستان چندان ترسناک نبود؛ با این حال، باید بگویم فضای کلی تاریک بود. من به مدت نه سال طرفدار فرنچایز Five Nights at Freddy’s بوده‌ام و می‌توانم بگویم این اقتباس مناسبی از بازی ویدئویی است. به آن سه و نیم ستاره یا 7/10 می‌دهم، چون مصاحبه‌ها و پشت‌صحنه‌هایی که از سازندگان و تیم منتشر شد نشان داد که بلام‌هاوس، تولیدات اسکات کاوتون و شرکت جیم هنسن چقدر به جهان فیلم عشق و دقت گذاشته‌اند. این‌ها کمک کرد تا بفهمم چقدر مراقبت در ساخت فیلم بوده است. اما از سه و نیم بیشتر نخواهم داد چون صحنه‌های جست‌وخیز و ترس‌های واقعی چندانی نداشت؛ چند بار من را ترساند اما نه به اندازه‌ای که آرزو داشتم. همچنین شخصیت ویلیام آفتون و لباس Spring Bonnie خیلی کم نمایش داده شدند. ویلیام آفتون شرور اصلی این فرنچایز است و در همهٔ نسخه‌ها حضور دارد؛ به نظرم در پردازش ویلیام کمی جا مانده‌اند. اگر فیلم دومی ساخته شود، امیدوارم به ویلیام بیشتر پرداخته شود. در کل فیلم سرگرم‌کننده‌ای است، برای طرفداران مناسب و برای تازه‌واردها که خیلی از فیلم‌های ترسناک می‌ترسند نیز شروع خوبی است. Five Nights at Freddy’s فیلمی است که هم بد است و هم لذت‌بخش. شخصاً از آن لذت بردم؛ سال‌ها منتظر دیدنش بودم و هنوز هم باورم نمی‌شود بالاخره اکران شد. شرکت جیم هنسن کار فوق‌العاده‌ای در آوردن انیماترونیک‌ها به زندگی کرده — همهٔ لباس‌ها واقعاً شبیه بازی بودند و حتی شخصیت‌های ایستر اگ هم عالی به نظر می‌رسیدند. بازیگران هم خوب بودند: جاش هاتچرسن، الیزابت لِیل و متیو لیلارد هر سه مناسب نقش‌هایشان بودند. کمی ناراحتم که نقش متیو لیلارد، ویلیام آفتون، زمان نمایش کمی داشت؛ با اینکه او شرور اصلی است، فقط پیچش بزرگی در پایان داشت. در آن لحظه خط «من همیشه بازمی‌گردم» کمی بی‌ربط به نظر می‌رسید — چگونه در آن لحظه می‌داند بازخواهد گشت؟ کمبود صحنه‌های ترسناک و این‌که آقای کاپ‌کیک بیشترین قتل‌ها را انجام می‌دهد برایم عجیب بود. FNaF بازی‌ای مبتنی بر جست‌وخیز است و این فیلم بیشتر روی داستان انسانی تمرکز کرده که ایرادی ندارد، اما من دوست داشتم جست‌وخیزهای بیشتری می‌دیدم. همچنین برایم قابل‌قبول نیست که انیماترونیک‌ها همه مهربان باشند؛ کودکانشان داخل روبات‌ها اسیرند. مگر آن‌که آن کودکان ذاتاً قاتل متولد شده باشند، نمی‌توانم بفهمم مردم چگونه از مهربان بودن انیماترونیک‌ها ناراحت شوند. قابل قبول. احساس می‌کنم می‌شد با شخصیت‌های ماسک‌دار و انیماترونیک‌ها کار بیشتری کرد، مثلاً صداهایی ترسناک‌تر به آن‌ها داد؛ البته این برمی‌گردد به بازی و اگر در بازی این‌طور هستند، این انتقاد معقولی نیست. به‌عنوان یک فیلم، فکر می‌کنم این کار انرژی بیشتری به آن می‌داد. به‌طور کلی، Five Nights at Freddy’s یک فیلم فراطبیعی قابل‌قبول است. جاش هاتچرسن نقش اصلی را به‌خوبی بازی می‌کند و الیزابت لِیل و بازیگر خردسال پایپر روبیو هم خوب‌اند. شاید می‌شد با شخصیت متیو لیلارد کار بیشتری کرد، ولی خودِ لیلارد نوراسته نیست. واضح است که واکنش‌ها به این فیلم 2023 متفاوت بوده؛ برای من جواب داد و همین کافی است. خب، من به‌تازگی Five Nights at Freddy’s را دیدم و باید بگویم فیلم... جالب بود! اگر طرفدار بازی‌ها باشید، چهره‌ها و حال‌وهوای آشنایی خواهید دید، اما حتی اگر بازی را تجربه نکرده‌اید هم داستان ترسناک نسبی‌ای برای لذت بردن وجود دارد. فضا را خوب ساخته‌اند؛ پیتزافروشی متروکهٔ فردی فازبیر با نور کم، بازی‌های گردوغبار گرفته و آن انیماترونیک‌ها بسیار دلهره‌آور است. فیلم در ایجاد تنش موفق است و لحظاتی وجود دارد که منتظر پریدن چیزی از پشت پرده می‌مانید — چند بار واقعاً از جا پریدم! داستان دربارهٔ یک نگهبان جدید، مایک، است که در پیتزافروشی تعطیل‌شده کار می‌پذیرد. او مسائل شخصی‌ای دارد که به فیلم عمق احساسی می‌دهد؛ فیلم فقط دنبال جست‌وخیز نیست و عنصر انسانی قابل‌توجهی دارد که برایم ارزشمند بود. برخی شخصیت‌ها جذاب‌اند و از تعاملاتشان لذت بردم. اما برخی جنبه‌ها مختلط‌اند. ریتم گاهی کند می‌شود و لحظاتی احساس می‌شود منتظر رسیدن به بخش‌های ترسناک است؛ بعضی دیالوگ‌ها هم کمی دست‌وپاگیره. اگر انتظار وحشت بی‌وقفه و شدید داشتید، شاید ناامید شوید. لحظات دلهره‌آوری هست اما فیلم خیلی خونین یا فوق‌العاده ترسناک نیست؛ بیشتر یک تریلر پرتنش با عناصر وحشت است. جلوه‌های ویژه، به‌ویژه انیماترونیک‌ها، خوب بودند؛ واقع‌گرایانه به نظر می‌رسیدند و حرکت‌شان هم همزمان جذاب و نگران‌کننده بود. بصری‌ها به فضای کلی فیلم کمک زیادی کردند. در مجموع به Five Nights at Freddy’s نمرهٔ 6 از 10 می‌دهم. فیلم وحشت قابل‌قبولی با اتمسفر خوب، چند جست‌وخیز خوب و داستانی که تا حدی شما را درگیر می‌کند است. اگر طرفدار بازی‌ها هستید احتمالاً بیشتر لذت می‌برید، اما حتی اگر نه، باز هم فیلمی سرگرم‌کننده و مناسب برای تماشای گروهی است. فقط با انتظار «ترسناک‌ترین فیلم تاریخ» وارد نشوید و از دیدنش لذت ببرید. من به‌تازگی Five Nights at Freddy’s (نسخهٔ اول) را دیدم و راستش کمی ناامید شدم. خودِ داستان قابل قبول است و بخش تحقیقاتی فیلم جالب است، اما من انتظار ترس و تنش بیشتری داشتم. در عوض، بیشتر شبیه یک فیلم کودکان بود تا یک فیلم ترسناک واقعی. بعضی صحنه‌ها خوب فیلم‌برداری شده و دیدنی‌اند، اما کلیت فیلم نتوانست هیجانی که فرنچایز به آن مشهور است را ارائه دهد. ریتم گاهی ناهماهنگ است و لحظاتی که باید ترسناک باشند پیش‌بینی‌پذیر یا ضعیف از آب درآمدند. خلاصه اینکه با وجود عناصر خوب مثل خط داستان و بخش تحقیقاتی، فیلم به انتظارها نمی‌رسد و تا حدودی وقت تلف کردن است. اگر دنبال وحشت اصیل هستید، شاید نسخهٔ دوم Five Nights at Freddy’s بهتر شما را راضی کند.