فیلم Beyond the Black Rainbow 2010

"Beyond the Black Rainbow" ادعای ادای احترام به علمی‌تخیلی فرقه‌ای دهه ۱۹۷۰ را دارد، اما به‌سرعت خود را به‌عنوان یک تمرین تقلید نشان می‌دهد نه یک اثر الهام‌بخش. به‌جای انتقال جوهر فیلم‌هایی چون THX 1138، Dark Star، Silent Running یا Solaris، ظاهراً عناصر سبک‌شناسی آن‌ها را به‌صورت کامل و بدون درک آنچه آن آثار را مؤثر می‌کند، کپی کرده است. اگرچه فیلم در زیبایی‌شناسی سرد...

"Beyond the Black Rainbow" ادعای ادای احترام به علمی‌تخیلی فرقه‌ای دهه ۱۹۷۰ را دارد، اما به‌سرعت خود را به‌عنوان یک تمرین تقلید نشان می‌دهد نه یک اثر الهام‌بخش. به‌جای انتقال جوهر فیلم‌هایی چون THX 1138، Dark Star، Silent Running یا Solaris، ظاهراً عناصر سبک‌شناسی آن‌ها را به‌صورت کامل و بدون درک آنچه آن آثار را مؤثر می‌کند، کپی کرده است. اگرچه فیلم در زیبایی‌شناسی سرد دههٔ ۱۹۸۰ — با نویز CRT، راهروهای استریل و موسیقی سنگین سینث — غوطه‌ور است، اما بیش از تقلید بصری چیز دیگری ارائه نمی‌دهد. یک سکانس ابتدایی از تصاویر آرشیوی رونالد ریگان به صحنه‌ای برش می‌خورد که روی یک ساک نوشته «Noriega»، اشاره‌ای دست‌وپاگیر به دیکتاتور پانامایی که با حمایت سیا و پس از حملهٔ صوتی یک گروه موسیقی از کشور رانده شد. اگر به‌جای آن موسیقی متن این فیلم پخش می‌شد، او ظرف یک روز تسلیم شده بود — نه از سر شکست، بلکه از ملال محض. هر صحنه پیش از آغاز بعدی به تیرگی می‌گراید، انگار به‌دنبال معنایی است که هرگز شکل نمی‌گیرد. شخصیت‌ها به‌سختی وجود دارند و با جملات رمزی و خشک صحبت می‌کنند که عمق را القا می‌کنند اما محتوایی ندارند. دیالوگ‌ها تنها بد نیستند—خالی‌اند. داستانی برای دنبال کردن وجود ندارد، هستهٔ احساسی دیده نمی‌شود و هدف واقعی فراتر از تصاویر سطحی نیست. آنچه باقی می‌ماند، یک نصب هنری است که خود را سینما می‌پندارد: مسطح، بی‌معنی و متظاهر. ۶۳/۱۰۰ می‌خواهم بگویم این فیلم دربارهٔ چیست، اما حقیقت این است که نمی‌دانم چه بگویم؛ خودم هم هیچ ایده‌ای ندارم. با ریتمی سنگین و تقریباً بدون هیچ شرح و توضیحی، ممکن است فکر کنید از آن متنفر خواهم شد... اما این‌طور نشد. به‌شکلی سورئال، سرد و استریل، و در عین حال به‌طرزی عجیب زیبا و رنگارنگ بود؛ مانند قدم‌زدن در رویایی که مستقیم از THX 1138 بیرون آمده باشد. هرچند در درک هیچ‌کدام از عناصر آن به‌شدت مشکل داشتم، تا پایان کاملاً مسحور آن بودم. چه سفر طولانی و عجیبی بود.