فیلم Undisputed 2: Last Man Standing 2006

Undisputed 2: Last Man Standing دنباله‌ای است که از نظر طعنه‌آمیز بودن نامش جالب است، اما به نظر می‌رسد این طعنه کاملاً تصادفی است. مبارزات این فیلم قطعاً غیرقانونی‌اند، اما برخلاف فیلم اول که در «قفس مرگ» برگزار می‌شد، این‌جا در رینگ واقعی جریان دارند. جرج چمبرز به زندان برمی‌گردد، به جرمی محکوم شده که مرتکب نشده است (برخلاف اتهام تجاوز در فیلم نخست). او پس...

Undisputed 2: Last Man Standing دنباله‌ای است که از نظر طعنه‌آمیز بودن نامش جالب است، اما به نظر می‌رسد این طعنه کاملاً تصادفی است. مبارزات این فیلم قطعاً غیرقانونی‌اند، اما برخلاف فیلم اول که در «قفس مرگ» برگزار می‌شد، این‌جا در رینگ واقعی جریان دارند. جرج چمبرز به زندان برمی‌گردد، به جرمی محکوم شده که مرتکب نشده است (برخلاف اتهام تجاوز در فیلم نخست). او پس از دفاع از هم‌سلولی‌اش می‌گوید «دوست ندارم آدم‌ها را زورگویی ببینم» و هرچند اضافه می‌کند «مگر اینکه خودم زورگویی کنم»، این تغییر شخصیتی، چرخش ۱۸۰ درجه‌ای است. البته ممکن است آدم‌ها تغییر کنند، اما به سختی کسی از تصویری شبیه وینگ ریمز به تصویری شبیه مایکل جای وایت تبدیل می‌شود. چمبرز برای فیلمبرداری تبلیغ ودکا به روسیه رفته، اما به اتهام داشتن کوکائین—که در اتاق هتلش کاشته شده—دستگیر و به زندان فوق‌العاده امنیتی «چورنيا چولمی» فرستاده می‌شود؛ اسمی که به «تپه‌های سیاه» ترجمه می‌شود، هرچند خود تپه‌ها احتمالاً پوشیده از برف‌اند. یکی از طنزهای ناخواسته فیلم این است که در این زندان روسی، همه—از مدیر زندان و نگهبان‌ها گرفته تا زندانیان—به‌خوبی انگلیسی حرف می‌زنند؛ جالب آنکه چمبرز یکی از معدود شخصیت‌هایی است که در تبلیغ یادشده چند کلمه روسی هم می‌گوید. در میان این‌ها قهرمان بلامنازع زندان، یوری بویکا (اسکات آدکینز) هم حضور دارد. بازی‌های فیلم دیگر بوکس محض فیلم اول نیست؛ اینجا مبارزات هنرهای رزمی ترکیبی‌اند که همانند کشتی نمایشی چیدمان شده‌اند (حتی با صحنه‌هایی مثل «رف بمب‌ها» که به نظر تنها دلیل وجود آکروباتیک داور در مبارزات زیرزمینی است). در این زمینه حرکات معلق و آکروباتیک آدکینز بهترین بخش فیلم‌اند، اگرچه شاید با حال و هوای متناسب با موقعیت—مثلاً فضای زمخت و خاکی شبیه Fight Club—همخوانی بیشتری می‌داشتند. چمبرز که بوکسور است، اولین مبارزه‌اش با بویکا تحت قاعده «فقط مشت» برگزار می‌شود، و در آن صحنه چمبرز به‌راحتی بویکا را شکست می‌دهد؛ مشکل اینجاست که وایت و آدکینز هر دو هنرمندان رزمی تمام‌عیاری هستند، پس این تقابل اولیه خیلی ضعیف و کم‌برخورد جلوه می‌کند—تا وقتی که بویکا دست از رعایت قواعد برمی‌دارد و شروع به لگد و زانو زدن می‌کند، حالتی که هم‌زمان چمبرز را در وضعیتی قرار می‌دهد که توسط کمک‌مربی‌اش دارو زده شده است. در مجموع، انتخاب مایکل جای وایت برای نقش چمبرز چندان موفق از آب درنیامده است. شخصیت چمبرز در فیلم اولِ وینگ ریمز نیازی نداشت همه فنون رزمی را بلد باشد؛ او هم قوتی غیرقابل‌انکار و هم استقامت مقاومی داشت. اما وایت—به‌خاطر توانایی‌های رزمی‌اش—ناچار است وانمود کند که هیچ سررشته‌ای از مبارزه ندارد و سپس باید طوری نمایش دهد که چمبرز در زمانی ناممکن همه فنون او را یاد می‌گیرد، چیزی که باورپذیر نیست.