فیلم One Night with the King 2006

فقط به این خاطر تماشا کردم که فکر کردم پوسترش شبیه جلد رمانی از کریستین ژاک است. متأسفانه، با وجود بازیگران خوش‌نام روی کاغذ، این روایت کتاب‌مقدسی بسیار کم‌رمق است که تنها در ناکامی‌اش برای جلب توجه عظمت دارد. پیتر اوتول در نقش پیامبر سموئیل بسیار کوتاه ظاهر می‌شود و می‌فهمد دختری یهودی که اسیر شده بود فرار کرده و باردار است… چند سال جلوتر...

فقط به این خاطر تماشا کردم که فکر کردم پوسترش شبیه جلد رمانی از کریستین ژاک است. متأسفانه، با وجود بازیگران خوش‌نام روی کاغذ، این روایت کتاب‌مقدسی بسیار کم‌رمق است که تنها در ناکامی‌اش برای جلب توجه عظمت دارد. پیتر اوتول در نقش پیامبر سموئیل بسیار کوتاه ظاهر می‌شود و می‌فهمد دختری یهودی که اسیر شده بود فرار کرده و باردار است… چند سال جلوتر می‌فهمیم او صاحب فرزند شده و شاه خشایار پارس به دنبال عروس جدید است. آیا تاریخ قرار است این دو محور را به هم پیوند دهد؟ خب، همان‌طور که انتظار می‌رود خیر. این داستان کتاب‌مقدسی پتانسیل دارد — شاید به یاد بیاورید جوآن کالینز در سال ۱۹۶۰ نسخه‌ای از آن را با ریچارد ایگان بازی کرد — اما فیلم بیشتر روی جلوه‌های بصری متمرکز است تا محتوا و انتخاب بازیگران درخوری ندارد: لوک گاس در نقش خشایار ناامیدکننده است و تیفانی دوپونت به‌عنوان دختری که قرار است سرنوشت قومش را تضمین کند نتوانسته تأثیرگذار باشد. شاید عمر شریف در آن زمان سرش شلوغ بود، اما هیچ توجیهی برای بازی اغراق‌آمیزِ جان ریس-دیویس یا اجرای تک‌سرعته و بی‌هیجانِ جان نوبل وجود ندارد؛ داستان عاری از شور و ریتم پیش می‌رود. فیلمنامه ظاهراً از اقتباسی از کتابی کودکانۀ مملو از روایت‌های پرحرف استفاده کرده و در نهایت همه‌چیز شکست می‌خورد. فیلم با یک بالاد پرطمطراق تمام می‌شود: «یک شب با یک پادشاه… همه‌چیز را تغییر می‌دهد…» کافی است.