یک دختر ترشیده ی میان سال عاشق یکی از ساکنان پانسیونش می شود. این فرد هم به اشتباه تصور می کند که این دختر به اندازه ی کافی پول دارد تا در راه اندازی یک کسب و کار جدید به او کمک کند.
یک دختر ترشیده ی میان سال عاشق یکی از ساکنان پانسیونش می شود. این فرد هم به اشتباه تصور می کند که این دختر به اندازه ی کافی پول دارد تا در راه اندازی یک کسب و کار جدید به او کمک کند.
مگی اسمیت در این اقتباس از رمان برایان مور اجرای بسیار تاثیرگذاری ارائه میدهد. او نقش آموزگار پیانو نامِ اثر را دارد؛ پس از مرگ عمهاش (دیم وندی هیلر) روزگار بر او سخت شده است. او به یک مهمانخانه در دوبلین نقلمکان میکند و با دینامیک نسبتاً عجیبی میان ساکنان—صاحبخانه، پسرش و برادرش «مادن» (باب هاسکینز)—روبهرو میشود. او نسبت به مادن دل میبندد و جواهرات...
مگی اسمیت در این اقتباس از رمان برایان مور اجرای بسیار تاثیرگذاری ارائه میدهد. او نقش آموزگار پیانو نامِ اثر را دارد؛ پس از مرگ عمهاش (دیم وندی هیلر) روزگار بر او سخت شده است. او به یک مهمانخانه در دوبلین نقلمکان میکند و با دینامیک نسبتاً عجیبی میان ساکنان—صاحبخانه، پسرش و برادرش «مادن» (باب هاسکینز)—روبهرو میشود. او نسبت به مادن دل میبندد و جواهرات زیبای انگشتانش باعث میشود او گمان کند این زن ممکن است در سرمایهگذاری برای طرح کسبوکار همبرگریاش مفید باشد. سوءتفاهمها رخ میدهد و کمکم درمییابیم که این خانم خود نیز چندان از گذشتهٔ دردناک و مسائل درونی خالی نیست.
خودِ داستان نسبتاً ژرف است؛ فیلم صرفاً به زندگی دههٔ ۱۹۵۰ در دوبلین طعنه نمیزند، بلکه آن را بیپرده جلوه میدهد. ریاکاریهای کلیسا و طبقهٔ متوسط و نگرشها نسبت به الکل و سکس نشان داده میشوند تا هرکس به دلخواه خود قضاوت کند. این یکی از راهبردهای موفق کارگردان جک کلیتون در این اثرِ ظاهراً مغموم و گهگاه غمگین است. فیلم اصلاً با موضوع فرقهگرایی سروکار ندارد و از این جهت تأثیرگذارتر هم هست؛ تمرکز اصلی بر زنی سَرگردان است که پشت نقابی پنهان شده—نقابی تا حدی ساختهٔ خودش و تا حدی ساختهٔ جامعه.
هاسکینز در نقش مادن تا حدودی آدمی پست و بیرحم به نظر میرسد، و ایان مکنیس در نقش «برنارد» اجرای بهخودیخوبی مبتذل و تاثیرگذاری دارد؛ چاقی و وقاحت او تضادی روشن با آن خانهٔ ظاهراً «محترم» ایجاد میکند که مادر دخالتگرش، «خانم رایس» (ماری کین)، عرضه میدارد. ماهیت اپیزودیک داستان تا اندازهای از احساس پیشرفت واقعی میکاهد—فیلم یک یا دو بار بیش از حد خود را بازتنظیم میکند—و پایانبندیاش هرچند تا حدودی خوشبینانه است، اما نوعی حس نفیکننده نیز با خود دارد.
توجه به جزئیات خوب است؛ موقعیتهای دوبلین، لباسها و فیلمبرداری بهراحتی از بازی نقش اول حمایت میکنند و او را در یکی از بهترین اجراهایش همراهی مینمایند.
نکته: برای تماشا با زیرنویس چسبیده لطفا از برنامههایی مثل MXPlayer استفاده بفرمایید تمامی عناوین دارای زیرنویس چسبیده سافت ساب میباشند.
کاربران دارای اشتراک از سرورهای پرسرعت و با کیفیت بهرهمند میشوند.
دیدگاه های کاربران