فیلم Love, Rosie 2014

با انکار واقعیت‌ها نمی‌توان برای دوستی احترام قائل شد. قطعاً یک داستان عاشقانه مدرن است. فیلم زندگی دوازده‌ساله شخصیت اصلی، رُزی، را از شبی که هجدهمین سالگرد تولدش را جشن می‌گیرد تا زمانی که در سی‌سالگی مادر می‌شود، روایت می‌کند. این سفر طولانی زندگی واقعی است و فیلم صرفاً جنبه عاشقانه را نشان می‌دهد چون کمدی رمانتیک است. فیلم بر اساس کتابی به نام Where Rainbow...

با انکار واقعیت‌ها نمی‌توان برای دوستی احترام قائل شد. قطعاً یک داستان عاشقانه مدرن است. فیلم زندگی دوازده‌ساله شخصیت اصلی، رُزی، را از شبی که هجدهمین سالگرد تولدش را جشن می‌گیرد تا زمانی که در سی‌سالگی مادر می‌شود، روایت می‌کند. این سفر طولانی زندگی واقعی است و فیلم صرفاً جنبه عاشقانه را نشان می‌دهد چون کمدی رمانتیک است. فیلم بر اساس کتابی به نام Where Rainbow Ends ساخته شده، اما تغییرات زیادی در آن داده‌اند تا اثری جوان‌پسند و شادی‌آفرین برای نسل جدید باشد. معمولاً درام‌های رمانتیک مشهور کند، طولانی و با شخصیت‌پردازی عمیق هستند. اما این یکی کمدی-رمانتیک است و در بسیاری جهات بهتر ظاهر شده: احساسات کمتر غلیظ‌اند و ریتم فیلم تندتر است. از نظر شخصیت‌ها، داستان از دید رزی روایت می‌شود و آلکس نقش مقابل او را دارد؛ دیگر شخصیت‌ها چندان برجسته نیستند و صرفاً به پیش‌برد منطقی روایت کمک می‌کنند. این روزها من کمی از لیلی کالینز خوشم می‌آید—بامزه است و شاید کمی دلم‌باخته‌ام—اما این تنها دلیل علاقه‌ام به فیلم نیست. فیلم در مجموع تا حدودی غیرمعمول است و سکانس‌ها و دیالوگ‌های متقاعدکننده زیادی دارد. داستان گاهی اوقات آدم را ناامید می‌کند چون مرتباً پیچ‌وخم‌های اغراق‌آمیز می‌گیرد تا معماها و پیچیدگی‌های تازه‌ای ایجاد کند. اما این بخشی از سازوکار فیلمنامه است؛ وگرنه چیزی برای روایت باقی نمی‌ماند. شاید موضوع اصلی عشق رزی باشد، اما برای لذت بردن از فیلم لزوماً نباید زن باشید. من چنین دسته‌بندی‌هایی را قبول ندارم؛ قبلاً بسیاری فکر می‌کردند انیمیشن فقط برای کودکان است و این تصور غلط ثابت شد که نادرست است. اگر یک مرد می‌تواند بدون مشکل فیلمی را تماشا کند، دلیلی نمی‌بینم او را از تماشای این فیلم محروم کنند. امیدوارم شما هم از فیلم به اندازه‌ی من لذت ببرید. 7.5/10