فیلم Michael 1996

شهادت بر شادمانیِ ذاتیِ زندگی مایکل که جان تراولتا آن را به‌خوبی ایفا کرده، فرشته‌ای غیرمتعارف است که از آخرین مأموریت (یا شاید تعطیلات؟) خود روی زمین لذت می‌برد. یک نشریه زرد شیکاگویی تیمی به آیووا می‌فرستد تا داستان و عکس تهیه کنند؛ وقتی می‌فهمند او واقعاً فرشته است، طبیعتاً می‌خواهند او را به شهر بزرگ بازگردانند. نکته‌ای که بیش از همه مؤثر است این که داستان...

شهادت بر شادمانیِ ذاتیِ زندگی مایکل که جان تراولتا آن را به‌خوبی ایفا کرده، فرشته‌ای غیرمتعارف است که از آخرین مأموریت (یا شاید تعطیلات؟) خود روی زمین لذت می‌برد. یک نشریه زرد شیکاگویی تیمی به آیووا می‌فرستد تا داستان و عکس تهیه کنند؛ وقتی می‌فهمند او واقعاً فرشته است، طبیعتاً می‌خواهند او را به شهر بزرگ بازگردانند. نکته‌ای که بیش از همه مؤثر است این که داستان در اصل یک فیلم جاده‌ای شاد و سرزنده است. ویلیام هرت، اندی مک‌داول و رابرت پاستورلی از دیدار با مایکل و تلاش برای همراهی او تا شیکاگو لذت زیادی می‌برند. مایکل مثل یک توریست که بهترین زمان زندگی‌اش را می‌گذراند رفتار می‌کند و با طنزی شیرین دوست دارد آن «جاذبه‌های» کوچک و مضحکِ پراکنده در حومه را ببیند (مثل «بزرگ‌ترین ماهیتابه نچسب جهان» و امثال آن) — همان‌هایی که اغلب ما بزرگ‌ترها با چشم گرد می‌کنیم. در طول مسیر اتفاقات سرگرم‌کننده و معجزه‌آسایی رخ می‌دهد. چیزی که بیش از همه در مایکل توجه مرا جلب کرد، روح راستینِ شادی در اوست. شادی ساده و ذاتیِ زیستن در تمام وجودش موج می‌زند و تأثیر شگرفی بر اطرافیانش می‌گذارد؛ چیزی که بسیاری از ما می‌توانیم از او بیاموزیم. فیلم سرشار از خنده است و به‌طور شگفت‌آوری لحظاتی عمیق هم دارد. مدت فیلم ۱۰۵ دقیقه است و در تگزاس، آیووا و شیکاگو فیلم‌برداری شده. امتیاز: A اندی مک‌داول زمانی یکی از دوست‌داشتنی‌ترین چهره‌های هالیوود بود؛ و این توصیف کاملاً مناسب اوست. همان جذابیت در بازی او در این فیلم هم دیده می‌شود؛ او جلوه‌اش را افزایش می‌دهد و تمام تلاشش را می‌کند تا نقش را باورپذیر کند. اما متأسفانه تراولتا (پس از احیای هنری‌اش در Pulp Fiction) در این کمدی دارد نقش وینسنت وگا را تکرار می‌کند و در کل اثر نامتناسب به نظر می‌رسد. اگر واقعاً طرفدار تراولتا هستید، بهتر است همان Pulp Fiction را ببینید؛ آنجا عملاً همان کار را انجام می‌دهد در فیلمی که آن سبک در آن مناسب و مؤثر است. در اینجا اما اندی مک‌داول با جذابیتش سعی می‌کند فیلم را به موفقیت برساند، در حالی که تراولتا هنوز انگار فکر می‌کند با کوئنتین تارانتینو کار می‌کند.