فیلم Taken 2008

یکی از بهترین فیلم‌هایی که دیدم؛ لیام نیسون در نقش پدری که برای نجات دخترش در فرانسه می‌جنگد، فیلم را به شدت کشیده است. فیلم سرشار از اکشن است، بازی‌ها عموماً قابل قبول‌اند و صحنه‌های مبارزه بسیار خوب اجرا شده‌اند. این یک تریلر-اکشن سرراست و جذاب است که خیلی طول نمی‌کشد مستقیم وارد ضرب‌آهنگ حادثه می‌شود. فیلمنامه ساده اما مؤثر است: یک پدر سابق مأمور مخفی...

یکی از بهترین فیلم‌هایی که دیدم؛ لیام نیسون در نقش پدری که برای نجات دخترش در فرانسه می‌جنگد، فیلم را به شدت کشیده است. فیلم سرشار از اکشن است، بازی‌ها عموماً قابل قبول‌اند و صحنه‌های مبارزه بسیار خوب اجرا شده‌اند. این یک تریلر-اکشن سرراست و جذاب است که خیلی طول نمی‌کشد مستقیم وارد ضرب‌آهنگ حادثه می‌شود. فیلمنامه ساده اما مؤثر است: یک پدر سابق مأمور مخفی که به‌طرز بی‌رحمانه‌ای دنبال آدم‌هایی است که دخترش را دزدیده‌اند. گاهی کلیشه‌هایی در روایت دیده می‌شود، اما همین سادگی باعث می‌شود تنش و سرعت فیلم حفظ شود و تماشاگر با قهرمان همراهی کند. لیام نیسون نقش را عالی بازی می‌کند؛ هم از نظر احساسی قابل‌باور است و هم تهدیدآمیز و مصمم. او نقشی می‌آفریند که حتی شخصیت‌های شبیه به بورن را ضعیف نشان می‌دهد. برخی لحظات فیلم، مثل صحنه‌هایی که برای به حرف آوردن مقامات فاسد به اقدامات شدید متوسل می‌شود، شوکه‌کننده و تأثیرگذار است. گردش تصویری و کارگردانی پی‌یر مورل تیز و کارآمد است؛ فیلم‌برداری به سبک زمخت و واقع‌گرایانه به شدت به حس تعلیق کمک می‌کند و دوربین‌های دستی بیننده را وسط صحنه‌ها قرار می‌دهند. صحنه‌های مبارزه عمدتاً روی ضربه‌کاری و چیدمان خشن و نه حرکات نمایشی تمرکز دارند که حس خام و باورپذیری را افزایش می‌دهد. در عین حال کیفیت تصویرپردازی گاهی با دوربین لرزان (shaky cam) آسیب می‌بیند که ممکن است برخی را آزار دهد. از نکات منفی می‌توان به بازی‌های نه‌چندان‌قوی برخی بازیگران اشاره کرد؛ فمکه یانسن در نمایش احساسات گاهی گم می‌شود و مگی گریس هم نمونه‌ای از بازی نه‌کامل است. بعضی بازیگران فرانسوی هم عملکردی ارائه داده‌اند که چندان خوشایند نیست. همچنین فیلمنامه لوک بسون و رابرت مارک کامن گاهی سطحی و مبتنی بر سازوکارهای رایج ژانر است و چیز کاملاً جدیدی ارائه نمی‌دهد. موضوع قاچاق انسان که در فیلم مطرح می‌شود، برای مخاطب حس اضطرار و تلخی ایجاد می‌کند و کلیت داستان این حقیقت ناخوشایند را به شکلی مؤثر نشان می‌دهد، حتی اگر پرداخت شخصیت‌های منفی عمیق نباشد. در مجموع Taken فیلمی جمع‌وجور، پرتنش و سرگرم‌کننده است که در حدود نود دقیقه سراغ چیزهای زائد نمی‌رود و برای طرفداران اکشن-تریلر تجربه‌ای لذت‌بخش فراهم می‌آورد.