فیلم Maniac 2012

عروسک‌سازِ دیوانه! از آنجا که فیلم اصلی که این نسخه بازسازی‌اش است را ندیده‌ام، هیچ پیش‌زمینه‌ای ندارم. بدون تعصب یا قاب مرجع قبلی وارد فیلم شدم و این «Maniac» به‌عنوان یک اثر شوکه‌کنندهٔ حساب‌شده ظاهر می‌شود؛ فیلمی که با وجود ایجاد تهوع و دل‌مشغولی، از سبک و ظرافت نیز خالی نیست. همین عناصر سبک‌گرایانه—رویکرد اول‌شخص و جلوه‌های آوانگارد—ظاهراً بسیاری از طرفداران وحشت را ناراضی کرده‌اند چون بخش‌هایی...

عروسک‌سازِ دیوانه! از آنجا که فیلم اصلی که این نسخه بازسازی‌اش است را ندیده‌ام، هیچ پیش‌زمینه‌ای ندارم. بدون تعصب یا قاب مرجع قبلی وارد فیلم شدم و این «Maniac» به‌عنوان یک اثر شوکه‌کنندهٔ حساب‌شده ظاهر می‌شود؛ فیلمی که با وجود ایجاد تهوع و دل‌مشغولی، از سبک و ظرافت نیز خالی نیست. همین عناصر سبک‌گرایانه—رویکرد اول‌شخص و جلوه‌های آوانگارد—ظاهراً بسیاری از طرفداران وحشت را ناراضی کرده‌اند چون بخش‌هایی از تعلیق واقعی را از بین می‌برند. با این حال، این جسارت قابل تحسین است، همان‌طور که انتخاب الیجا وود برای نقش مرد دیوانه نیز جسورانه است. داستان چندان بدیع نیست: پسری که با مسائل جدی مرتبط با مادرش بزرگ شده و دچار اختلالات روانی است. شغل او ساختن مانکن‌هاست، اما با موهای واقعی زنان! داستان با یک دورهٔ خونین از قتل‌ها و کندن پوست سر ادامه پیدا می‌کند—اما صبر کنید؛ یک عکاس زن جذاب با او دوست می‌شود... در نتیجه، فیلمی است که از نظر روایت خشن و نامنظم است، ولی سرشار از تصویربرداری چشم‌نواز شهری و جسارت در استفاده از دید اول‌شخص. ترکیب عجیبی است و واضح است که این عناصر باید برای بیننده جذاب باشند تا اثر بتواند تاثیرگذار باشد. 7/10 ۳۲/۱۰۰ فرودو! نگو این‌طور باشه!! الیجا وود—دور از اینکه همیشه در یک نقش حبس شده باشد—نقش‌های متنوع زیادی بازی کرده و در این نقشِ سازندهٔ مانکنِ کاملاً روانی اما دوست‌داشتنی نیز فوق‌العاده ظاهر می‌شود. متأسفانه، این تنها نکتهٔ قابلِ ستایش در این بازسازی تاریک و بسیار کند از فیلم ۱۹۸۰ است. ظاهراً عده‌ای فکر کرده‌اند نسخهٔ اصلی به اندازهٔ کافی تکان‌دهنده یا شنیع نبوده است.