فیلم Wonderwell 2023

«واندروِل» که بین ایتالیأی معاصر و قلمرویی خیالی اتفاق می‌افتد، داستان بزرگ‌شدن وِیولت، دختری ۱۲ ساله، را دنبال می‌کند که با هیزل و یانا در ماجراجویی‌ای قرار می‌گیرد که زندگی‌اش را دگرگون می‌کند. فیلم در سنت آلیس در سرزمین عجایب، همنشینی با گرگ‌ها، لابیرینت و آینه‌ماسک حرکت می‌کند، اما در مواجهه با تمثیل‌های مربوط به دختران جوان، بلوغ و جنسیت ظرافت‌ها را نادیده می‌گیرد و...

«واندروِل» که بین ایتالیأی معاصر و قلمرویی خیالی اتفاق می‌افتد، داستان بزرگ‌شدن وِیولت، دختری ۱۲ ساله، را دنبال می‌کند که با هیزل و یانا در ماجراجویی‌ای قرار می‌گیرد که زندگی‌اش را دگرگون می‌کند. فیلم در سنت آلیس در سرزمین عجایب، همنشینی با گرگ‌ها، لابیرینت و آینه‌ماسک حرکت می‌کند، اما در مواجهه با تمثیل‌های مربوط به دختران جوان، بلوغ و جنسیت ظرافت‌ها را نادیده می‌گیرد و به‌طرزی ناشیانه و اغراق‌آمیز عمل می‌کند. آهنگ‌سازی اثر درخشان و بدون شک بهترین بخش فیلم است — انتظاری کمتر از آنگلو بادالامنتی که برای آثار دیوید لینچ هم آهنگ‌سازی کرده بعید بود. تصویربرداری هم در سطح بالا قرار دارد و از نظر بصری چشم‌گیر است. بازیگران نیز تا حد توان با متنی که در اختیارشان بوده کار کرده‌اند. اما در سویی ضعیف، فیلم بیش از اندازه روی نماد «شکوفه» یا همان نمادسازی دربارهٔ بلوغ تمرکز می‌کند و انگار اسیر فرهنگِ پاکدامنی شده است؛ مرکزی‌کردنِ ماجرای «از دست رفتن معصومیت» یک دوازده‌ساله انتخابی بحث‌برانگیز و ناراحت‌کننده است. فیلم گاهی تلاش می‌کند موضعی فمینیستی بگیرد، اما در اجرا سُست می‌آید و بیشتر شبیه نسخه‌ای از «آمریکن بیوتی» است که دختران جوان را نیمه‌برهنه نمایش می‌دهد (در اینجا نقد بر صنعت مدلینگ است) و سپس آن‌ها را به‌شدت محکوم می‌کند — رویکردی که برای سال ۲۰۲۳ عقب‌مانده به‌نظر می‌رسد. به‌نظر می‌رسد فیلم بیشتر برای مردان میان‌سال ساخته شده که هم‌زمان دختران جوان را جنسی‌سازی می‌کنند و خواهان حفظ معصومیتِ آن‌ها هستند. برخی دیالوگ‌ها و انتخاب‌ها حتی احترام به بازیگرانی چون کری فیشر را نیز مخدوش می‌کنند؛ اینکه چگونه او را به گفتن بعضی خطوط واداشته‌اند سوالی است که تماشاگر را آزار می‌دهد. تجربهٔ تماشای فیلم نه فقط ناخوشایند که تا حدی منزجرکننده است؛ حتی «نفرت» هم شاید توصیفِ کاملی از احساس نسبت به این ساخته نباشد. در نهایت شاید وقت آن رسیده که دیگر اجازه ندهیم روایت‌های بلوغ دختران کوچک همچنان از زاویه دید مردان و با چنین کلیشه‌ها و چشم‌اندازهایی ساخته شود.