فیلم Like Father 2018

ساعت خوش‌ساختی است؛ ارزش دیدن دارد، قابل تماشای دوباره هم هست و می‌توان آن را پیشنهاد کرد. آنچه این فیلم را قابل‌توجه می‌کند بازی درخشان کریستِن بل است که بار دیگر ثابت می‌کند بازیگر بزرگی است، و کلسِی گرامر نقش پدر ناامیدکننده را بسیار خوب ایفا کرده است. داستان بازپیوندی که حول یک تراژدی شکل می‌گیرد هم از لحاظ احساسی دلنشین است و هم از منظر...

ساعت خوش‌ساختی است؛ ارزش دیدن دارد، قابل تماشای دوباره هم هست و می‌توان آن را پیشنهاد کرد. آنچه این فیلم را قابل‌توجه می‌کند بازی درخشان کریستِن بل است که بار دیگر ثابت می‌کند بازیگر بزرگی است، و کلسِی گرامر نقش پدر ناامیدکننده را بسیار خوب ایفا کرده است. داستان بازپیوندی که حول یک تراژدی شکل می‌گیرد هم از لحاظ احساسی دلنشین است و هم از منظر روان‌شناختی جذاب. ترکیب طنز موقعیتی با درام خانوادگی، فیلم را قابل‌لمس کرده؛ هرچند چیز خارق‌العاده‌ای برای تحسین وجود ندارد، اما فیلم پُر از احساس است. از روی توضیحات ابتدایی ممکن است انتظار یک کمدی رمانتیک متفاوت را داشته باشید—اینکه پدر در مسیر یافتن عشق دخترش به او کمک یا مانع می‌شود—اما همان‌طور که از عنوان برمی‌آید، فیلم در واقع یک اثرِ درباره رابطه پدر و دختر است و سؤال اصلی این است که آیا آن‌ها می‌توانند با هم کنار بیایند یا نه. داستان در قالب سفر دریایی که قرار بوده ماه عسل باشد شکل می‌گیرد و فیلم روند نامطمئن نزدیک‌شدن دوباره آن‌ها را دنبال می‌کند، همراه با تعامل‌شان با گروهی از همراهان میز ناهار. در طول فیلم پیشرفت شخصیتی دیده می‌شود و دو نقش اصلی اجرای قابل‌قبولی دارند وقتی پس از سال‌ها تلاش می‌کنند یکدیگر را بهتر بشناسند. این فیلم اثری نیست که حتماً دوباره دنبال آن بروید، اما به‌اندازه‌ای سرگرم‌کننده است که تماشایش ارزش وقت گذاشتن را داشته باشد؛ اگر از کلسِی گرامر خوشتان بیاید، لذت‌بخش‌تر هم خواهد بود.